سوره های قرآن با ترجمه انگلیسی

[ttg]

61. قَالُواْ سَنُرَاوِدُ عَنْهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَاعِلُونَ
62. وَقَالَ لِفِتْيَانِهِ اجْعَلُواْ بِضَاعَتَهُمْ فِي رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَا إِذَا انقَلَبُواْ إِلَى أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
63. فَلَمَّا رَجَعُوا إِلَى أَبِيهِمْ قَالُواْ يَا أَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَا أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
64. قَالَ هَلْ آمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلاَّ كَمَا أَمِنتُكُمْ عَلَى أَخِيهِ مِن قَبْلُ فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
65. وَلَمَّا فَتَحُواْ مَتَاعَهُمْ وَجَدُواْ بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ قَالُواْ يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي هَذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ذَلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ
66. قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّى تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِّنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلاَّ أَن يُحَاطَ بِكُمْ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللَّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَكِيلٌ
67. وَقَالَ يَا بَنِيَّ لاَ تَدْخُلُواْ مِن بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُواْ مِنْ أَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍ وَمَا أُغْنِي عَنكُم مِّنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ
68. وَلَمَّا دَخَلُواْ مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغْنِي عَنْهُم مِّنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ إِلاَّ حَاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا وَإِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِّمَا عَلَّمْنَاهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ
69. وَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَى يُوسُفَ آوَى إِلَيْهِ أَخَاهُ قَالَ إِنِّي أَنَاْ أَخُوكَ فَلاَ تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ
70. فَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَارِقُونَ
71. قَالُواْ وَأَقْبَلُواْ عَلَيْهِم مَّاذَا تَفْقِدُونَ
72. قَالُواْ نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ وَلِمَن جَاءَ بِهِ حِمْلُ بَعِيرٍ وَأَنَاْ بِهِ زَعِيمٌ
73. قَالُواْ تَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُم مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِي الأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَارِقِينَ
74. قَالُواْ فَمَا جَزَاؤُهُ إِن كُنتُمْ كَاذِبِينَ
75. قَالُواْ جَزَاؤُهُ مَن وُجِدَ فِي رَحْلِهِ فَهُوَ جَزَاؤُهُ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ
76. فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاء أَخِيهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِن وِعَاء أَخِيهِ كَذَلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ إِلاَّ أَن يَشَاء اللَّهُ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مِّن نَّشَاء وَفَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ
77. قَالُواْ إِن يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَّهُ مِن قَبْلُ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفْسِهِ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ قَالَ أَنتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا وَاللَّهُ أَعْلَمْ بِمَا تَصِفُونَ
78. قَالُواْ يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ إِنَّ لَهُ أَبًا شَيْخًا كَبِيرًا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
79. قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ أَن نَّأْخُذَ إِلاَّ مَن وَجَدْنَا مَتَاعَنَا عِندَهُ إِنَّا إِذًا لَّظَالِمُونَ
80. فَلَمَّا اسْتَيْأَسُواْ مِنْهُ خَلَصُواْ نَجِيًّا قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُواْ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًا مِّنَ اللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِي يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ الأَرْضَ حَتَّىَ يَأْذَنَ لِي أَبِي أَوْ يَحْكُمَ اللَّهُ لِي وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ
81. ارْجِعُواْ إِلَى أَبِيكُمْ فَقُولُواْ يَا أَبَانَا إِنَّ ابْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَا إِلاَّ بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَافِظِينَ
82. وَاسْأَلِ الْقَرْيَةَ الَّتِي كُنَّا فِيهَا وَالْعِيرَ الَّتِي أَقْبَلْنَا فِيهَا وَإِنَّا لَصَادِقُونَ
83. قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ عَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ
84. وَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَى عَلَى يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ
85. قَالُواْ تَاللَّه تَفْتَأُ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّى تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهَالِكِينَ
86. قَالَ إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ
87. يَا بَنِيَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ
88. فَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَيْهِ قَالُواْ يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ
89. قَالَ هَلْ عَلِمْتُم مَّا فَعَلْتُم بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنتُمْ جَاهِلُونَ
90. قَالُواْ أَإِنَّكَ لَأَنتَ يُوسُفُ قَالَ أَنَاْ يُوسُفُ وَهَذَا أَخِي قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا إِنَّهُ مَنَّ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
91. قَالُواْ تَاللَّهِ لَقَدْ آثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنَا وَإِن كُنَّا لَخَاطِئِينَ
92. قَالَ لاَ تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
93. اذْهَبُواْ بِقَمِيصِي هَذَا فَأَلْقُوهُ عَلَى وَجْهِ أَبِي يَأْتِ بَصِيرًا وَأْتُونِي بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ
94. وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْلاَ أَن تُفَنِّدُونِ
95. قَالُواْ تَاللَّهِ إِنَّكَ لَفِي ضَلالِكَ الْقَدِيمِ
96. فَلَمَّا أَن جَاءَ الْبَشِيرُ أَلْقَاهُ عَلَى وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِيرًا قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ
97. قَالُواْ يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ
98. قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّيَ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
99. فَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَى يُوسُفَ آوَى إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُواْ مِصْرَ إِن شَاء اللَّهُ آمِنِينَ
100. وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّواْ لَهُ سُجَّدًا وَقَالَ يَا أَبَتِ هَذَا تَأْوِيلُ رُؤْيَايَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّي حَقًّا وَقَدْ أَحْسَنَ بِي إِذْ أَخْرَجَنِي مِنَ السِّجْنِ وَجَاءَ بِكُم مِّنَ الْبَدْوِ مِن بَعْدِ أَن نَّزَغَ الشَّيْطَانُ بَيْنِي وَبَيْنَ إِخْوَتِي إِنَّ رَبِّي لَطِيفٌ لِّمَا يَشَاء إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ
101. رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الأَحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
102. ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُواْ أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ
103. وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ
104. وَمَا تَسْأَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ
105. وَكَأَيِّن مِّن آيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ
106. وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَهُم مُّشْرِكُونَ
107. أَفَأَمِنُواْ أَن تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِّنْ عَذَابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لاَ يَشْعُرُونَ
108. قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَاْ وَمَنِ اتَّبَعَنِي وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
109. وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلاَّ رِجَالاً نُّوحِي إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ الْقُرَى أَفَلَمْ يَسِيرُواْ فِي الأَرْضِ فَيَنظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَدَارُ الآخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ اتَّقَواْ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ
110. حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّواْ أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُواْ جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَن نَّشَاء وَلاَ يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ
111. لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّأُولِي الأَلْبَابِ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَى وَلَكِن تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

[ttg]

سوره ۱۲ : يوسف (يُوسُف)

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين

۱ _ ا. ل. ر اين (حروف) اثبات اين کتاب آسمانى شگرف است.

۲ _ ما آن را قرآنى عربى نازل کرده ايم، تا باشد که بفهميد.

۳ _ ما از طريق آيات اين قرآن، دقيق ترين تاريخ را براى تو بازگو مى کنيم. قبل از اين، تو کاملا ً بى اطلاع بودى.

۴ _ بياد آور که يوسف به پدرش گفت، "اى پدر من، من يازده سياره و خورشيد و ماه را ديدم؛ من ديدم که آنها جلوى من سجده مى کردند."

۵ _ او گفت، "اى پسر من، درباره خوابت به برادرانت چيزى نگو، تا مبادا عليه تو نقشه بکشند و حليه کنند. مطمئنا ً، شيطان بدترين دشمن انسان است.

۶ _ "پروردگارت اينچنين تو را مورد لطف قرار داده و به تو از طريق خوابت مژده داده است. او نعمت هاى خود را بر تو و بر خاندان يعقوب کامل کرده است، همانطور که قبل از آن براى اجداد تو، ابراهيم و اسحاق چنين کرد. پروردگار تو داناى مطلق است، حکيم ترين.

۷ _ در داستان يوسف و برادارنش درس هايى است براى جويندگان.

۸ _ آنها گفتند، "يوسف و برادرش بيشتر مورد علاقه پدرمان هستند و ما در اکثريت هستيم. حقيقتا ً، پدر ما بسيار گمراه است.

۹ _ "بياييد يوسف را بکشيم، يا او را دور کنيم، تا شايد پدرتان قدرى به شما توجه کند. پس از آن، مى توانيد مردمى پرهيزکار باشيد."

۱۰ _ يکى از آنها گفت، "يوسف را نکشيد؛ بياييد او را در ته چاه بياندازيم. شايد کاروانى او را بگيرد، اگر چنين تصميم گرفته ايد."

۱۱ _ آنها گفتند، "اى پدرما، چرا در مورد يوسف به ما اطمينان نمى کني ما از او خوب مواظبت خواهيم کرد.

۱۲ _ "فردا او را با ما بفرست تا بدود و بازى کند. ما از او محافظت خواهيم کرد."

۱۳ _ او گفت، "من از اين نگران هستم که مبادا شما او را با خود ببريد، سپس از او غافل شويد و گرگ او را ببلعد."

۱۴ _ آنها گفتند، حقيقتا ً، اگر با وجود عده زياد ما در اطراف او، گرگ او را ببلعد، پس ما واقعا ً بازنده هستيم."

۱۵ _ هنگاميکه با او رفتند و همگى تصميم گرفتند تا او را به ته چاه بياندازند، ما به او وحى کرديم: "روزى، تو تمام اين ها را برايشان تعريف خواهى کرد، در حاليکه آنها فکرش را هم نمى کنند."

۱۶ _ آنها شبانگاه گريه کنان نزد پدرشان باز گشتند.

۱۷ _ آنها گفتند، "اى پدرما، ما رفتيم که با هم مسابقه دهيم يوسف را نزد وسايل خود گذاشتيم و گرگ او را بلعيد. تو هرگز ما را باور نخواهى کرد، حتى اگر ما حقيقت را گفته باشيم."

۱۸ _ آنها پيراهن او را به خون دروغى آغشته کردند. او گفت، حقيقتا ً شما با يکديگر دسيسه کرده ايد تا مرتکب حليه خاصى شويد. تنها کارى که مى توانم بکنم اين است که به آرامى صبر پيشه کنم. باشد که خدا در مقابل دسيسه شما به من کمک کند.

۱۹ _ کاروانى از آنجا گذشت و بزودى سقاى خود را فرستادند. او سطل خود را پايين فرستاد، سپس گفت، "چه شانسى! پسرى اينجا است!" آنها او را بعنوان کالا همراه خود بردند و خدا کاملا ً از آنچه کردند آگاه بود.

۲۰ _ آنها او را به قيمت ارزانى فروختند_ به چند درهم_ زيرا به او احتياجى نداشتند.

۲۱ _ کسى که در مصر او را خريد به زنش گفت، "از او خوب مراقبت کن. شايد او بتواند به ما کمک کند، يا شايد بتوانيم او را به فرزندى قبول کنيم." ما اينچنين يوسف را در زمين مستقر کرديم و به او تعبير خواب آموختيم. فرمان خدا هميشه انجام مى شود، اما اکثر مردم نمى دانند.

۲۲ _ هنگامى که او به سن بلوغ فکرى رسيد، به او حکمت و دانش عطا کرديم. کرديم. ما اينچنين به پرهيزکاران پاداش مى دهيم.

۲۳ _ در خانه اى که او زندگى مى کرد، خانم خانه سعى کرد تا او را اغوا کند. او درها را بست و گفت، "من کاملا ً در اختيار تو هستم." او گفت، "باشد که خدا من را حفظ کند. او پروردگار من است، کسى که به من منزل خوبى داد." ستمکاران هرگز موفق نمى شوند."

۲۴ _ آن زن تقريبا ً خود را در اختيار او قرار داد، اگر بخاطر اثباتى که (يوسف) از جانب پروردگارش ديد، نبود چيزى نمانده بود که او هم در اختيار او قرار گيرد. ما اينچنين پيليدى و گناه را از او دور کرديم، زيرا او يکى از بندگان مخلص ما بود.

۲۵ _ هر دوى آنها بطرف در سبقت گرفتند و در طى اين جريان، آن زن لباس او را از پشت پاره کرد. آنها شوهر او را جلوى در يافتند. آن زن گفت، "تنبيه کسى که قصد تجاوز به زنت را داشت چيست، بجز زندان، يا مجازاتى دردناک"

۲۶ _ او(يوسف) گفت، "او بود که سعى کرد من را اغوا کند." شاهدى از خانواده زن پيشنهاد کرد: "اگر لباس او از جلو پاره شده است، پس زن راست مى گويد و او دروغگو است.

۲۷ _ "و اگر لباس او از پشت پاره شده باشد، پس زن دروغ گفته است و او راست مى گويد."

۲۸ _ هنگامى که شوهرش ديد که لباس او از پشت پاره شده بود، گفت، "اين حيله يک زن است. واقعا ً، حيله شما زيرکانه است.

۲۹ _ "يوسف، اين پيش آمد را ناديده بگير. و اما تو (زن من)، بايد براى گناه خود طلب بخشش کنى. تو مرتکب اشتباه شده اى."

۳۰ _ بعضى از زنان شهر به سخن چينى پراختند: "زن فرماندار سعى مى کند خدمتکارش را اغوا کند. او سخت عاشق اوست. ما مى بينيم که او گمراه شده است."

۳۱ _ هنگامى که سخن چينى هايشان را شنيد، آنها را دعوت کرد و برايشان جاى راحتى آماده نمود و به هر يک از آنها کاردى داد. سپس به او(يوسف) گفت، "وارد اطاق آنها شو." هنگامى که آنها او را ديدند، چنان او را تحسين کردند، که دست هاى خود را بريدند. آنها گفتند، "تسبيح خداى را، اين يک بشر نيست؛ يک فرشته محترم است."

۳۲ _ او گفت، "اين کسى است که شما من را بخاطر عاشق شدنش ملامت کرديد. در واقع، من سعى کردم که او را فريب دهم و او نپذيرفت. اگر آنچه را که من به او فرمان مى دهم انجام ندهد، مطمئنا ً او به زندان خواهد رفت و خوار خواهد شد."

۳۳ _ او گفت، "پروردگار من، زندان بهتر از آن است که تسليم آنها شوم. اگر تو حيله آنان را از من دور نکنى، شايد به آنها تمايل پيدا کنم و مانند نادانان رفتار نمايم."

۳۴ _ پروردگارش دعاى او را مستجاب کرد و حليه آنها را از او دور ساخت. اوست شنوا، داناى مطلق.

۳۵ _ بعد آنها تصميم گرفتند، که عليرغم مدرک هاى روشن، براى مدتى او را زندانى کنند.

۳۶ _ دو مرد جوان با او در زندان بودند. يکى از آنها گفت، "من (در خواب) ديدم که داشتم شراب درست مى کردم،" و ديگرى گفت، "من خودم را ديدم که روى سرم نان حمل مى کردم، که پرندگان از آن مى خوردند؛ ما را از تعبير اين خواب ها آگاه کن. ما مى بينيم که تو پرهيزگار هستى."

۳۷ _ او گفت، "اگر غذايى برايتان فراهم شود، من مى توانم قبل از آنکه آن را دريافت کنيد، شما را از آن مطلع کنم. اين قسمتى از علمى است که بوسيله پروردگارم به من عطا شده است. من دين مردمى را که به خدا ايمان ندارند و نسبت به آخرت واقعا ً کافر هستند ترک کرده ام.

۳۸ _ "و من در عوض، از دين اجداد خود، ابراهيم، اسحاق و يعقوب پيروى کردم. ما هرگز معبودانى در کنار خدا قرار نمى دهيم. چنين است نعمت خدا بر ما و بر مردم، اما اکثر مردم سپاسگزار نيستند.

۳۹ _ "اى هم سلولى هاى من، آيا خدايان متعدد بهتر است، يا فقط خدا، واحد، بلند مرتبه

۴۰ _ "شما در کنار او چيزى نمى پرستيد جز آنچه که از خود ساخته ايد، شما و والدين شما. خدا هرگز چنين معبودانى را اجازه نداده است. همه حاکميت از آن خداست و او حکم کرده است که جز او را نپرستيد. اين دين کامل است، اما اکثر مردم نمى دانند.

۴۱ _ "اى هم سلولى هاى من، يکى از شما ساقى شراب اربابش خواهد شود، در حاليکه ديگرى به صليب کشيده خواهد شد_ پرندگان از سر او خواهند خورد. اين سرانجام موضوعى است که در مورد آن سئول کرده ايد.

۴۲ _ سپس او به کسى که بنا بود که نجات پيدا کند گفت، "من را نزد اربابت بياد آور." اينچينين، شيطان باعث شد که او پروردگارش را فراموش کند و در نتيجه، چند سالى بيشتر در زندان بماند.

۴۳ _ پادشاه گفت، "من ديدم که هفت گاو فربه بوسيله هفت گاو لاغر بلعيده شدند و هفت خوشه (گندم) سبز و بقيه خشکيده بودند. اى درباريان من، درباره خوابم من را نصيحت کنيد، اگر تعبير خواب مى دانيد."

۴۴ _ آنها گفتند، "خواب هاى بى معنى. ما درباره تعبير خواب علمى نداريم."

۴۵ _ آن کسى که (از زندان) نجات يافته بود، حال که بلاخره بخاطر آورد، گفت، "من مى توانم تعبير آن را به شما بگويم، پس من را (نزد يوسف) بفرستيد."

۴۶ _ "يوسف دوست من، ما را درباره هفت گاو فربه که بوسيله هفت گاو لاغر بلعيده شدند و هفت خوشه سبز و بقيه که خشکيده بودند، آگاه کن. من مى خواهم با قدرى اطلاعات نزد مردم باز گردم."

۴۷ _ او گفت، "آنچه در طول هفت سال آينده کشت مى کنيد، هنگاميکه زمان درو فرا مى رسيد، دانه ها را در خوشه هاشان باقى بگذاريد، بجز آنچه که مى خوريد.

۴۸ _ "پس از آن، هفت سال، خشک سالى خواهد آمد، که بيشتر آنچه ذخيره کرديد مصرف خواهد شد.

۴۹ _ "بعد از آن، سالى خواهد آمد که درجب آسايش مردم خواهد شد و آنها بار ديگر محصول برداشت خواهند کرد."

۵۰ _ پادشاه گفت، "او را نزد من بياوريد." هنگاميکه رسول نزد او آمد، او گفت، "نزد اربابت بازگرد و از او بخواه تا درباره زنانى که دست هاى خود را بريدند تحقيق کند. پروردگار من از حيله هايشان کاملا ً آگاه است."

۵۱ _ (پادشاه به زنان) گفت، "شما درباره اين جريان که سعى کرديد يوسف را اغوا کنيد، چه مى دانيد" آنها گفتند، "پناه بر خدا؛ ما نديديم که او عمل بدى مرتکب شود." زن فرماندار گفت، "اکنون حقيقت پيروز شده است. من بودم که سعى کردم او را اغوا کنم و او راستگو بود.

۵۲ _ "من اميدوارم که او متوجه شود که من هرگز در غيابش به او خيانت نکردم، زيرا خدا حيله خيانتکاران را مورد رحمت قرار نمى دهد.

۵۳ _ "من ادعاى نمى کنم که بى گناه هستم. خود شخص به بدى گرايش دارد، بجز کسانى که از رحمت پروردگارم برخوردار شده ا ند. پروردگار من عفو کننده است، مهربان ترين."

۵۴ _ پادشاه گفت، "او را نزد من بياوريد، تا او را استخدام کنم که براى من کار کند." هنگاميکه با او صحبت کرد، گفت، "امروز، تو نزد ما مقام برجسته اى دارى."

۵۵ _ او گفت، "من را خزانه دار کن، زيرا من در اين زمينه تجربه و علم دارم."

۵۶ _ ما اينچنين يوسف را در زمين مستقر کرديم، تا هرطور که مى خواست حکمرانى کند. ما باران رحمت خويش را بر هرکس که بخواهيم مى فرستيم و ما هرگز پاداش پرهيزکاران را ضايع نمى کنيم.

۵۷ _ علاوه بر آن، پاداش آخرت حتى بهتر است براى کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزکارانه اى را در پيش مى گيرند.

۵۸ _ برادران يوسف آمدند؛ هنگاميکه وارد شدند، او آنها را شناخت، در حاليکه آنها او را نشناختند.

۵۹ _ بعد از آنکه او آذوغه هايشان را آماده کرد، گفت، "دفعه بعد، برادر ناتنى خود را با خودتان بياوريد. آيا نمى بينيد که من سهم شما را کامل مى دهم با شما سخاوتمندانه رفتار مى کنم

۶۰ _ "اگر او را نزد من نياوريد، هيچ سهمى از من دريافت نخواهيد کرد؛ شما حتى نزديک هم نخواهيد شد."

[ttg]

۶۱ _ آنها گفتند، "ما با پدرش درباره او مذاکره خواهيم کرد. ما حتما ً اينکار را خواهيم کرد."

۶۲ _ سپس او به دستياران خود دستور داد: "کالاهاى آنها را در خورجين هايشان برگردانيد. هنگاميکه نزد خانواده شان بازگردند و آن را پيدا کنند، شايد زودتر باز گردند."

۶۳ _ هنگاميکه آنها نزد پدرشان بازگشتند، گفتند، "اى پدر، ما ديگر نمى توانيم هيچ آذوقه اى دريافت کنيم، مگر اينکه برادرمان را با ما بفرستى. ما از او خوب مواظبت خواهيم کرد."

۶۴ _ او گفت، "آيا به شما اعتماد کنم و او را به شما بسپارم، همانطور که قبلا ً برادرش را به شما سپردم خدا بهترين محافظ است و او مهربان ترين مهربان ها است."

۶۵ _ هنگاميکه خورجين هاى خود را باز کردند، ديدند که کالاهايشان به آنها پس داده شده است. آنها گفتند، "اى پدر ما، بيش از اين چه مى خواهيم اين کالاهاى ماست که به ما پس داده شده است، ما اينچنين مى توانيم براى خانواده خود آذوقه تهيه کنيم، از برادرمان محافظت کنيم و يک بار شتر بيشتر دريافت نمايم. اين يقينا ً معامله پر منفعتى است."

۶۶ _ او گفت، "من او را با شما نخواهم فرستاد، تا اينکه در مقابل خدا با من پيمانى محکم ببنديد که او را نزد من باز مى گردانيد مگر اينکه، کاملا ً بر شما غالب شوند." هنگاميکه به او قاطعانه قول دادند، او گفت، "خدا بر آنچه مى گوييم گواه است."

۶۷ _ و او گفت، "اى پسران من، از يک در وارد نشويد؛ از در هاى مختلف وارد شويد. اگر چه، من نمى توانم شما را از چيزى که خدا از پيش مقدر کرده حفظ کنم. همه قضاوت ها از آن خداست. من به او اعتماد مى کنم و تمام توکل کنندگان بايد به او توکل کنند."

۶۸ _ هنگاميکه (نزد يوسف) رفتند، به همان شيوه اى که پدرشان ياد داده بود وارد شدند. اگر چه اين نمى توانست چيزى را که خدا مقرر کرده بود تغيير دهد، يعقوب دليل خاصى داشت که از آنها چنين درخواستى کرد. زيرا او از دانش خاصى که ما به او آموختيم برخوردار بود، ولى اکثر مردم نمى دانند.

۶۹ _ هنگاميکه به مکان يوسف وارد شدند، او برادرش را نزديک خود برد و گفت، "من برادر تو هستم؛ از کارهايشان غمگين نشو."

۷۰ _ هنگاميکه آذوقه هايشان را آماده کرد، جام نوشيدنى را در خورجين برادرش گذاشت، سپس اعلان کننده اى اعلام کرد: "صاحبان اين کاروان دزد هستند."

۷۱ _ همانطور که آنها به طرف شان مى آمدند، گفتند، "چه گم کرديد"

۷۲ _ آنها گفتند، "ما جام پادشاه را گم کرديم. هر کس آن را بازگرداند يک بار شتر اضافه دريافت خواهد کرد؛ من شخصا ً اين را تضمين مى کنم."

۷۳ _ آنها گفتند، "به خدا، شما بخوبى مى دانيد که ما اينجا نيامديم تا مرتکب عمل پليدى شويم و نه ما دزد هستيم."

۷۴ _ آنها گفتند، "مجازات دزد چيست، اگر دروغ گفته باشيد"

۷۵ _ آنها گفتند، "اگر آن در خورجين او پيدا شود، مجازات اين است که آن دزد متعلق به شماست. ما اينچنين گناهکار را تنبيه مى کنيم."

۷۶ _ سپس او شروع کرد به بازرسى بارهاى آنها، قبل از آنکه به بار برادرش برسد و او آن را از بار برادرش بيرون آورد. ما اينچنين آن نقشه را براى يوسف کامل کرديم؛ او نمى توانست برادر خود را نگاه دارد اگر قانون پادشاه را بکار مى برد. اما آن بخواست خدا بود. ما هر کس را که انتخاب کنيم به درجات بالاترى مى رسانيم. مافوق هر عالمى، عالم ترى هست.

۷۷ _ آنها گفتند، "اگر او دزدى کرد، برادرش هم در گذشته دزدى کرد." يوسف احساس خود را در درون خود مخفى نگاه داشت و به آنها بروز نداد. او (با خود) گفت، "شما واقعا ً بد هستيد. خدا کاملا ً از تهمت هاى شما آگاه است."

۷۸ _ آنها گفتند، "تو اى عاليمقام، او پدرى دارد که سالخورده است؛ آيا يکى از ما را بجاى او نگاه مى داري ما مى بينيم که تو مردى مهربان هستى."

۷۹ _ او گفت، "پناه بر خدا اگر ما شخص ديگرى را به جاى کسى بگيريم که کالاهايمان را نزد او يافتيم. در اينصورت، ما عادل نخواهيم بود.

۸۰ _ هنگاميکه از تغيير دادن تصميم او مأيوس شدند، با هم مشورت کردند. مسن ترين آنها گفت، "آيا متوجه هستيد که پدرتان در مقابل خدا از شما قول محکمى گرفته است شما در گذشته يوسف را گم کرديد. من اين محل را ترک نمى کنم تا اينکه پدرم اجازه دهد، يا اينکه خدا درباره من قضاوت کند؛ او بهترين قاضى است.

۸۱ _ "نزد پدرتان بازگرديد و به او بگوييد..."اى پدر ما، پسرت مرتکب دزدى شده است. ما از اين بابت مطمئن هستيم، زيرا اين چيزى است که ما شاهد بوديم. اين اتفاق غير منتظره اى بود.

۸۲ _ "تو مى توانى از جماعتى که ما در آنجا بوديم و از کاروانى که با ما بازگشت سئوال کنى. ما حقيقت را مى گوييم."

۸۳ _ او گفت، "حقيقتا ً شما دسيسه کرده ايد با حيله خاصى را اجرا کنيد. تنها چاره من اين است که به آرامى صبر پيشه کنم. باشد که خدا همه آنها را به من بازگرداند. اوست داناى مطلق، حکيم ترين.

۸۴ _ او از آنها روى گرداند، مى گفت، "من غم يوسف دارم." از غصه زياد چشمان او سفيد شده بود؛ او واقعا ً غمگين بود.

۸۵ _ آنها گفتند، "به خدا، تو آنقدر براى يوسف غصه خواهى خورد تا اينکه مريض شوى، يا بميرى."

۸۶ _ او گفت، "من فقط از وضع دشوار و اندوه خويش به خدا شکايت مى کنم، زيرا من از جانب خدا چيزى مى دانم که شما نمى دانيد.

۸۷ _ "اى پسران من، برويد يوسف و برادرش را بياوريد و هرگز از موهبت خدا نااميد نشويد. هيچ کس از موهبت خدا نااميد نمى شود بجز مردم کافر."

۸۸ _ هنگاميکه وارد اقامتگاه (يوسف) شدند، گفتند، "اى بزرگ زاده، ما همراه با خانواده مان سختى زيادى کشيده ايم و کالاهاى نامرغوبى آورده ايم. اما اميدواريم که به ما پيمانه کامل بدهى و به ما انفاق کنى. خدا به انفاق کنندگان پاداش مى دهد."

۸۹ _ او گفت، "آيا بياد مى آوريد با يوسف و برادرش چه کرديد، هنگاميکه نادان بوديد"

۹۰ _ آنها گفتند، "تو بايد يوسف باشى." او گفت، "من يوسف هستم و اين برادر من است. خدا به ما نعمت داده است. اين بخاطر آن است که اگر کسى زندگى پرهيزکارانه اى را در پيش بگيرد و صبورانه مقاومت کند، خدا هرگز از دادن پاداش به پرهيزکاران کوتاهى نمى کند."

۹۱ _ آنها گفتند، "به خدا، حقيقتا ً خدا تو را بر ما ترجيح داده است. ما قطعا ً خطا کرديم."

۹۲ _ او گفت، "امروز، سرزنشى بر شما نيست. باشد که خدا شما را ببخشد. او مهربان ترين مهربان ها است.

۹۳ _ "پيراهن من را بگيريد؛ هنگاميکه آن را روى صورت پدرم بياندازيد، بينابى او باز خواهد گشت. تمام خانواده خود را بياوريد و نزد من باز گرديد."

۹۴ _ حتى قبل از آنکه کاروان برسد، پدرشان گفت، "من مى توانم بوى يوسف را احساس کنم. آيا کسى من را راهنمايى مى کند"

۹۵ _ آنها گفتند، "به خدا، تو هنوز در سردرگمى ديرينه خود بسر مى برى."

۹۶ _ هنگاميکه مژده دهنده رسيد، (پيراهن را) روى صورت او انداخت، که بدين ترتيب بينايى او بازگشت. او گفت، "آيا من به شما نگفتم که از جانب خدا چيزى مى دانستم که شما نمى دانستيد"

۹۷ _ آنها گفتند، "اى پدرما، براى بخشش ما دعا کن؛ ما واقعا ً خطاکار بوديم."

۹۸ _ او گفت، "من از پروردگارم در خواست خواهم کرد تا شما را ببخشد؛ اوست عفو کننده، مهربان ترين."

۹۹ _ هنگاميکه به اقامتگاه يوسف وارد شدند، او پدر و مادرش را در آغوش کشيد و گفت، "به مصر خوش آمديد. به خواست خدا شما در اينجا در امان خواهيد بود."

۱۰۰_ او والدين خود را بر تخت نشاند. آنها جلوى او سجده کردند. او گفت، "اى پدر من، اين تعبير خواب قديمى من است. پروردگارم آن را به حقيقت درآورده است. او من را مورد لطف قرار داده است، من را از زندان رهايى داد و شما را از صحرا به اينجا آورد، بعد از آنکه شيطان بين من و برادرانم جدايى انداخته بود. پروردگارم نسبت به هر کس که بخواهد سرشار محبت است. اوست دانا، حکيم ترين."

۱۰۱_ "پروردگارا، تو به من پادشاهى داده اى و به من تعبير خواب آموختى. پديد آورنده آسمان ها و زمين؛ تو مولا وسرور من در اين دنيا و در آخرت هستى. بگذار تسليم شده بميرم و من را با پرهيزکاران بشمار آور."

۱۰۲_ اين اخبارى است از گذشته که ما بر تو وحى مى کنيم. تو حضور نداشتى هنگاميکه آنها با هم دسيسه کردند و دسته جمعى تصميم گرفتند (تا يوسف را در چاه بياندازند).

۱۰۳_ اکثر مردم، هر کارى بکنى، ايمان نخواهند آورد.

۱۰۴_ تو از آنها پولى نمى خواهى؛ تو فقط اين تذکر را به تمام مردم تحويل مى دهى.

۱۰۵_ مدرک هاى بسيارى در آسمان ها و زمين به آنها داده شده است، اما آنها، بدون توجه از کنار آن مى گذرند.

۱۰۶_ اکثر کسانيکه به خدا ايمان دارند، ايمانشان توأم با شرک و بت پرستى است.

۱۰۷_ آيا ضمانت کرده اند که عذابى فراگيرنده از جانب خدا به آنها اصابت نخواهد کرد، يا آن ساعت ناگهان بر آنها نخواهد آمد، هنگاميکه اصلا ً انتظارش را ندارند

۱۰۸_ بگو، "اين راه من است: من بر اساس اثباتى روشن بسوى خدا دعوت مى کنم و کسانى که از من پيروى مى کنند، همين کار را مى کنند. تسبيح براى خدا است. من مشرک نيستم."

۱۰۹_ ما قبل از تو نفرستاديم بجز مردانى که به آنها وحى کرديم، آنها از بين مردم جوامع مختلف انتخاب شده بودند. آيا در زمين سير نکردند و عاقبت کسانى را که قبل از آنها بودند نديدند سراى آخرت براى کسانيکه زندگى پرهيزکارانه اى را مى گذرانند به مراتب بهتر است. پس آيا مى فهميد

۱۱۰_ درست هنگاميکه رسولان مأيوس مى شوند و فکر مى کنند که تکذيب شده اند، پيروزى ما برايشان مى آيد. سپس ما هرکس را که انتخاب کنيم نجات مى دهيم، در حاليکه مجازات ما بر مردم مجرم اجتناب ناپذير است.

۱۱۱_ در تاريخچه آنها، براى خردمندان درس عبرتى است. اين حديث ساختگى نيست؛ اين (قرآن) تمام کتاب هاى آسمانى قبلى را تصديق مى کند و همه چيز را مفصل توضيح مى دهد و راهنما و رحمتى است براى کسانى که ايمان دارند.

[ttg]

Sura - 12 Joseph
[12:0] In the name of God, Most Gracious, Most Merciful
[12:1] A.L.R. These (letters) are proofs of this profound scripture.
[12:2] We have revealed it an Arabic Quran, that you may understand.*
[12:3] We narrate to you the most accurate history through the revelation of this Quran. Before this, you were totally unaware.
[12:4] Recall that Joseph said to his father, "O my father, I saw eleven planets, and the sun, and the moon; I saw them prostrating before me."
__________________________________________________ ___________________
*12:1 The Quranic initials constitute a major component of a great miracle (به منظور مشاهده لینک ها در سایت ثبت نام کنید.).
*12:2 Why was the Quran revealed in Arabic? See 41:44 and به منظور مشاهده لینک ها در سایت ثبت نام کنید..
1372 83275
[12:5] He said, "My son, do not tell your brothers about your dream, lest they plot and scheme against you. Surely, the devil is man's worst enemy.
[12:6] "Your Lord has thus blessed you, and has given you good news through your dream. He has perfected His blessings upon you and upon the family of Jacob, as He did for your ancestors Abraham and Isaac before that. Your Lord is Omniscient, Most Wise."
[12:7] In Joseph and his brothers there are lessons for the seekers.
[12:8] They said, "Joseph and his brother are favored by our father, and we are in the majority. Indeed, our father is far astray.
Joseph's Fate Already
Decided by God*
[12:9] "Let us kill Joseph, or banish him, that you may get some attention from your father. Afterwards, you can be righteous people."
[12:10] One of them said, "Do not kill Joseph; let us throw him into the abyss of the well. Perhaps some caravan can pick him up, if this is what you decide to do."
[12:11] They said, "Our father, why do you not trust us with Joseph? We will take good care of him.
[12:12] "Send him with us tomorrow to run and play. We will protect him."
[12:13] He said, "I worry lest you go away with him, then the wolf may devour him while you are not watching him."
[12:14] They said, "Indeed, if the wolf devours him, with so many of us around, then we are really losers."
__________________________________________________ ___________________
*12:9 We learn from Joseph's dream that he was destined for a bright future. Thus, while his brothers met to decide his fate, his fate was already decided by God. Everything is done by God (8:17), and is already recorded (57:22).
1372 83275


Believers are Blessed with God's Assurances
[12:15] When they went away with him, and unanimously decided to throw him into the abyss of the well, we inspired him: "Some day, you will tell them about all this, while they have no idea."
[12:16] They came back to their father in the evening, weeping.
[12:17] They said, "Our father, we went racing with each other, leaving Joseph with our equipment, and the wolf devoured him. You will never believe us, even if we were telling the truth."
[12:18] They produced his shirt with fake blood on it. He said, "Indeed, you have conspired with each other to commit a certain scheme. All I can do is resort to a quiet patience. May GOD help me in the face of your conspiracy."
Joseph is Taken to Egypt
[12:19] A caravan passed by, and soon sent their waterer. He let down his bucket, then said, "How lucky! There is a boy here!" They took him along as merchandise, and GOD was fully aware of what they did.
[12:20] They sold him for a cheap price - a few dirhams - for they did not have any need for him.
[12:21] The one who bought him in Egypt said to his wife, "Take good care of him. Maybe he can help us, or maybe we can adopt him." We thus established Joseph on earth, and we taught him the interpretation of dreams. GOD's command is always done, but most people do not know.
[12:22] When he reached maturity, we endowed him with wisdom and knowledge. We thus reward the righteous.
__________________________________________________ ___________________
1375 83333


God Protects the Believers From Sin
[12:23] The lady of the house where he lived tried to seduce him. She closed the doors and said, "I am all yours." He said, "May GOD protect me. He is my Lord, who gave me a good home. The transgressors never succeed."
[12:24] She almost succumbed to him, and he almost succumbed to her, if it were not that he saw a proof from his Lord. We thus diverted evil and sin away from him, for he was one of our devoted servants.
[12:25] The two of them raced towards the door, and, in the process, she tore his garment from the back. They found her husband at the door. She said, "What should be the punishment for one who wanted to molest your wife, except imprisonment or a painful punishment?"
[12:26] He said, "She is the one who tried to seduce me." A witness from her family suggested: "If his garment is torn from the front, then she is telling the truth and he is a liar.
[12:27] "And if his garment is torn from the back, then she lied, and he is telling the truth."
[12:28] When her husband saw that his garment was torn from the back, he said, "This is a woman's scheme. Indeed, your scheming is formidable.
[12:29] "Joseph, disregard this incident. As for you (my wife), you should seek forgiveness for your sin. You have committed an error."
[12:30] Some women in the city gossiped: "The governor's wife is trying to seduce her servant. She is deeply in love with him. We see that she has gone astray."
__________________________________________________ ___________________
*12:23 Joseph worded this statement in such a way that the governor's wife thought that he was talking about her husband, when in fact he was talking about God.
1376 83356

[12:31] When she heard of their gossip, she invited them, prepared for them a comfortable place, and gave each of them a knife. She then said to him, "Enter their room." When they saw him, they so admired him, that they cut their hands. They said, "Glory be to GOD, this is not a human being; this is an honorable angel."
[12:32] She said, "This is the one you blamed me for falling in love with. I did indeed try to seduce him, and he refused. Unless he does what I command him to do, he will surely go to prison, and will be debased."
[12:33] He said, "My Lord, the prison is better than giving in to them. Unless You divert their scheming from me, I may desire them and behave like the ignorant ones."
[12:34] His Lord answered his prayer and diverted their scheming from him. He is the Hearer, the Omniscient.
[12:35] Later, they saw to it, despite the clear proofs, that they should imprison him for awhile.
[12:36] Two young men were in the prison with him. One of them said, "I saw (in my dream) that I was making wine," and the other said, "I saw myself carrying bread on my head, from which the birds were eating. Inform us of the interpretation of these dreams. We see that you are righteous."
[12:37] He said, "If any food is provided to you, I can inform you about it before you receive it. This is some of the knowledge bestowed upon me by my Lord. I have forsaken the religion of people who do not believe in GOD, and with regard to the Hereafter, they are really disbelievers.
__________________________________________________ ___________________
*12:31 This is the same word used in 5:38 regarding the hand of the thief, and the sum of sura and verse numbers (12+31 and 5+38) are the same. Therefore, the thief's hand should be marked, not severed as practiced by the corrupted Islam (see Footnote 5:38).
1378 83424

[12:38] "And I followed instead the religion of my ancestors, Abraham, Isaac, and Jacob. We never set up any idols beside GOD. Such is the blessing from GOD upon us and upon the people, but most people are unappreciative.
[12:39] "O my prison mates, are several gods better, or GOD alone, the One, the Supreme?
[12:40] "You do not worship beside Him except innovations that you have made up, you and your parents. GOD has never authorized such idols. All ruling belongs to GOD, and He has ruled that you shall not worship except Him. This is the perfect religion, but most people do not know.
[12:41] "O my prison mates, one of you will be the wine butler for his lord, while the other will be crucified - the birds will eat from his head. This settles the matter about which you have inquired."
[12:42] He then said to the one to be saved "Remember me at your lord." Thus, the devil caused him to forget his Lord, and, consequently, he remained in prison a few more years.
The King's Dream
[12:43] The king said, "I saw seven fat cows being devoured by seven skinny cows, and seven green spikes (of wheat), and others shriveled. O my elders, advise me regarding my dream, if you know how to interpret the dreams."
__________________________________________________ ___________________
*12:42 When Joseph begged his companion to intercede with the king on his behalf, he exhibited dependence on other than God to be saved from the prison. This does not befit a true believer, and such a serious slip cost Joseph a few years in the prison. We
learn from the Quran that only God can relieve any hardship that might befall us. A true believer trusts in God and depends totally on Him alone (1:5, 6:17, 8:17, 10:107).
1383 83541

[12:44] They said, "Nonsense dreams. When it comes to the interpretation of dreams, we are not knowledgeable."
[12:45] The one who was saved (from the prison) said, now that he finally remembered, "I can tell you its interpretation, so send me (to Joseph)."
Joseph Interprets the King's Dream
[12:46] "Joseph my friend, inform us about seven fat cows being devoured by seven skinny cows, and seven green spikes, and others shriveled. I wish to go back with some information for the people."
[12:47] He said, "What you cultivate during the next seven years, when the time of harvest comes, leave the grains in their spikes, except for what you eat.
[12:48] "After that, seven years of drought will come, which will consume most of what you stored for them.
[12:49] "After that, a year will come that brings relief for the people, and they will, once again, press juice."
[12:50] The king said, "Bring him to me." When the messenger came to him, he said, "Go back to your lord and ask him to investigate the women who cut their hands. My Lord is fully aware of their schemes."
[12:51] (The king) said (to the women), "What do you know about the incident when you tried to seduce Joseph?" They said, "GOD forbid; we did not know of anything evil committed by him." The wife of the governor said, "Now the truth has prevailed. I am the one who tried to seduce him, and he was the truthful one.
[12:52] "I hope that he will realize that I never betrayed him in his absence, for GOD does not bless the schemes of the betrayers.
__________________________________________________ ___________________
1385 83644

[12:53] "I do not claim innocence for myself. The self is an advocate of vice, except for those who have attained mercy from my Lord. My Lord is Forgiver, Most Merciful."
Joseph Attains Prominence
[12:54] The king said, "Bring him to me, so I can hire him to work for me." When he talked with him, he said, "Today, you have a prominent position with us."
[12:55] He said, "Make me the treasurer, for I am experienced in this area and knowledgeable."
[12:56] We thus established Joseph on earth, ruling as he wished. We shower our mercy upon whomever we will, and we never fail to recompense the righteous.
[12:57] Additionally, the reward in the Hereafter is even better for those who believe and lead a righteous life.
[12:58] Joseph's brothers came; when they entered, he recognized them, while they did not recognize him.
[12:59] After he provided them with their provisions, he said, "Next time, bring with you your half-brother. Do you not see that I give full measure, and treat you generously? [12:60] "If you fail to bring him to me, you will get no share from me; you will not even come close."

[ttg]

[12:61] They said, "We will negotiate with his father about him. We will surely do this."
[12:62] He then instructed his assistants: "Put their goods back in their bags. When they find them upon their return to their family, they may come back sooner."
[12:63] When they returned to their father, they said, "Our father, we can no longer get any provisions, unless you send our brother with us. We will take good care of him."

__________________________________________________ ___________________

[12:64] He said, "Shall I trust you with him, as I trusted you with his brother before that? GOD is the best Protector, and, of all the merciful ones, He is the Most Merciful."
[12:65] When they opened their bags, they found their goods returned to them. They said, "Our father, what more can we ask for? Here are our goods returned to us. We can thus provide for our family, protect our brother, and receive one more camel-load. This is certainly a profitable deal."
[12:66] He said, "I will not send him with you, unless you give me a solemn pledge before GOD that you will bring him back, unless you are utterly overwhelmed." When they gave him their solemn pledge, he said, "GOD is witnessing everything we say."
[12:67] And he said, "O my sons, do not enter from one door; enter through separate doors. However, I cannot save you from anything that is predetermined by GOD. To GOD belongs all judgments. I trust in Him, and in Him shall all the trusters put their trust."
Jacob Senses Joseph
[12:68] When they went (to Joseph), they entered in accordance with their father's instructions. Although this could not change anything decreed by GOD, Jacob had a private reason for asking them to do this. For he possessed certain knowledge that we taught him, but most people do not know.
Back in Egypt
[12:69] When they entered Joseph's place, he brought his brother closer to him and said, "I am your brother; do not be saddened by their actions."
__________________________________________________ ___________________
1391 83909

Joseph Keeps His Brother
[12:70] When he provided them with their provisions, he placed the drinking cup in his brother's bag, then an announcer announced: "The owners of this caravan are thieves."
[12:71] They said, as they came towards them, "What did you lose?"
[12:72] They said, "We lost the king's cup. Anyone who returns it will receive an extra camel-load; I personally guarantee this."
[12:73] They said, "By GOD, you know full well that we did not come here to commit evil, nor are we thieves."
[12:74] They said, "What is the punishment for the thief, if you are liars?"
[12:75] They said, "The punishment, if it is found in his bag, is that the thief belongs to you. We thus punish the guilty."
[12:76] He then started by inspecting their containers, before getting to his brother's container, and he extracted it out of his brother's container. We thus perfected the scheme for Joseph; he could not have kept his brother if he applied the king's law. But that was the will of GOD. We exalt whomever we choose to higher ranks. Above every knowledgeable one, there is one who is even more knowledgeable.
[12:77] They said, "If he stole, so did a brother of his in the past." Joseph concealed his feelings in himself, and did not give them any clue. He said (to himself), "You are really bad. GOD is fully aware of your accusations."
[12:78] They said, "O you noble one, he has a father who is elderly; would you take one of us in his place? We see that you are a kind man."
__________________________________________________ ___________________


[12:79] He said, "GOD forbid that we should take other than the one in whose possession we found our goods. Otherwise, we would be unjust."
[12:80] When they despaired of changing his mind, they conferred together. Their eldest said, "Do you realize that your father has taken a solemn pledge from you before GOD? In the past you lost Joseph. I am not leaving this place until my father gives me permission, or until GOD judges for me; He is the best Judge.
[12:81] "Go back to your father and tell him...
Back In Palestine
`Our father, your son has committed a theft. We know for sure, because this is what we have witnessed. This was an unexpected occurrence.
[12:82] `You may ask the community where we were, and the caravan that came back with us. We are telling the truth.' "
[12:83] He said, "Indeed, you have conspired to carry out a certain scheme. Quiet patience is my only recourse. May GOD bring them all back to me. He is the Omniscient, Most Wise."
[12:84] He turned away from them, saying, "I am grieving over Joseph." His eyes turned white from grieving so much; he was truly sad.
[12:85] They said, "By GOD, you will keep on grieving over Joseph until you become ill, or until you die."
[12:86] He said, "I simply complain to GOD about my dilemma and grief, for I know from GOD what you do not know.
__________________________________________________ ___________________

[12:87] "O my sons, go fetch Joseph and his brother, and never despair of GOD's grace. None despairs of GOD's grace except the disbelieving people."
Israel Goes to Egypt
[12:88] When they entered (Joseph's) quarters, they said, "O you noble one, we have suffered a lot of hardship, along with our family, and we have brought inferior goods. But we hope that you will give us full measure and be charitable to us. GOD rewards the charitable."
[12:89] He said, "Do you recall what you did to Joseph and his brother when you were ignorant?"
[12:90] They said, "You must be Joseph." He said, "I am Joseph, and here is my brother. GOD has blessed us. That is because if one leads a righteous life, and steadfastly perseveres, GOD never fails to reward the righteous."
[12:91] They said, "By GOD, GOD has truly preferred you over us. We were definitely wrong."
[12:92] He said, "There is no blame upon you today. May GOD forgive you. Of all the merciful ones, He is the Most Merciful.
[12:93] "Take this shirt of mine; when you throw it on my father's face, his vision will be restored. Bring your whole family and come back to me."
[12:94] Even before the caravan arrived, their father said, "I can sense the smell of Joseph. Will someone enlighten me?"
[12:95] They said, "By GOD, you are still in your old confusion."
__________________________________________________ ___________________
*12:93 This marks the beginning of the Children of Israel in Egypt. Moses led them out of Egypt a few centuries later.

[12:96] When the bearer of good news arrived, he threw (the shirt) on his face, whereupon his vision was restored. He said, "Did I not tell you that I knew from GOD what you did not know?"
[12:97] They said, "Our father, pray for our forgiveness; we were wrong indeed."
[12:98] He said, "I will implore my Lord to forgive you; He is the Forgiver, Most Merciful."
In Egypt
[12:99] When they entered Joseph's quarters, he embraced his parents, saying, "Welcome to Egypt. GOD willing, you will be safe here."
[12:100] He raised his parents upon the throne. They fell prostrate before him. He said, "O my father, this is the fulfillment of my old dream. My Lord has made it come true. He has blessed me, delivered me from the prison, and brought you from the desert, after the devil had driven a wedge between me and my brothers. My Lord is Most Kind towards whomever He wills. He is the Knower, the Most Wise."
[12:101] "My Lord, You have given me kingship and taught me the interpretation of dreams. Initiator of the heavens and the earth; You are my Lord and Master in this life and in the Hereafter. Let me die as a submitter, and count me with the righteous."
[12:102] This is news from the past that we reveal to you. You were not present when they made their unanimous decision (to throw Joseph in the well), as they conspired together.
[12:103] Most people, no matter what you do, will not believe.
__________________________________________________ ___________________

[12:104] You are not asking them for any money; you simply deliver this reminder for all the people.
[12:105] So many proofs in the heavens and the earth are given to them, but they pass by them, heedlessly!
The Majority of Believers Destined for Hell
[12:106] The majority of those who believe in GOD do not do so without committing idol worship.
[12:107] Have they guaranteed that an overwhelming retribution from GOD will not strike them, or the Hour will not come to them suddenly, when they least expect it?
[12:108] Say, "This is my path: I invite to GOD, on the basis of a clear proof, and so do those who follow me. GOD be glorified. I am not an idol worshiper."
[12:109] We did not send before you except men whom we inspired, chosen from the people of various communities. Did they not roam the earth and see the consequences for those before them? The abode of the Hereafter is far better for those who lead a righteous life. Would you then understand?
Victory, Ultimately,
Belongs to the Believers
[12:110] Just when the messengers despair, and think that they had been rejected, our victory comes to them. We then save whomever we choose, while our retribution for the guilty people is unavoidable.
The Quran is All We Need [12:111] In their history, there is a lesson for those who possess intelligence. This is not fabricated Hadith; this (Quran) confirms all previous scriptures, provides the details of everything, and is a beacon and mercy for those who believe.

[ttg]

سورة هود - سورة 11 - عدد آياتها 123

بسم الله الرحمن الرحيم

1. الر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ
2. أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ اللَّهَ إِنَّنِي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ
3. وَأَنِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَّتَاعًا حَسَنًا إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِن تَوَلَّوْا فَإِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ
4. إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
5. أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُواْ مِنْهُ أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
6. وَمَا مِن دَابَّةٍ فِي الأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ
7. وَهُوَ الَّذِي خَلَق السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاء لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِن بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ هَذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُّبِينٌ
8. وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَّعْدُودَةٍ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ أَلاَ يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ
9. وَلَئِنْ أَذَقْنَا الإِنسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ
10. وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاء بَعْدَ ضَرَّاء مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ
11. إِلاَّ الَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ
12. فَلَعَلَّكَ تَارِكٌ بَعْضَ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَضَائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَن يَقُولُواْ لَوْلاَ أُنزِلَ عَلَيْهِ كَنزٌ أَوْ جَاءَ مَعَهُ مَلَكٌ إِنَّمَا أَنتَ نَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ
13. أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُواْ بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهِ مُفْتَرَيَاتٍ وَادْعُواْ مَنِ اسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ اللَّهِ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
14. فَإِن لَّمْ يَسْتَجِيبُواْ لَكُمْ فَاعْلَمُواْ أَنَّمَا أُنزِلِ بِعِلْمِ اللَّهِ وَأَن لاَّ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ
15. مَن كَانَ يُرِيدُ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَالَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لاَ يُبْخَسُونَ
16. أُوْلَئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ إِلاَّ النَّارُ وَحَبِطَ مَا صَنَعُواْ فِيهَا وَبَاطِلٌ مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ
17. أَفَمَن كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً أُوْلَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَن يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلاَ تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِّنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يُؤْمِنُونَ
18. وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أُوْلَئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَى رَبِّهِمْ وَيَقُولُ الأَشْهَادُ هَؤُلاء الَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَى رَبِّهِمْ أَلاَ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ
19. الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُم بِالآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ
20. أُوْلَئِكَ لَمْ يَكُونُواْ مُعْجِزِينَ فِي الأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاء يُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ مَا كَانُواْ يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ وَمَا كَانُواْ يُبْصِرُونَ
21. أُوْلَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ
22. لاَ جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الآخِرَةِ هُمُ الأَخْسَرُونَ
23. إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُواْ إِلَى رَبِّهِمْ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
24. مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالأَعْمَى وَالأَصَمِّ وَالْبَصِيرِ وَالسَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلاً أَفَلاَ تَذَكَّرُونَ
25. وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
26. أَن لاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ اللَّهَ إِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ
27. فَقَالَ الْمَلأُ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوْمِهِ مَا نَرَاكَ إِلاَّ بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرَاكَ اتَّبَعَكَ إِلاَّ الَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِ وَمَا نَرَى لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَاذِبِينَ
28. قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّيَ وَآتَانِي رَحْمَةً مِّنْ عِندِهِ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمْ لَهَا كَارِهُونَ
29. وَيَا قَوْمِ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالاً إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ وَمَا أَنَاْ بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّهُم مُّلاقُوا رَبِّهِمْ وَلَكِنِّيَ أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ
30. وَيَا قَوْمِ مَن يَنصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِن طَرَدتُّهُمْ أَفَلاَ تَذَكَّرُونَ
31. وَلاَ أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلاَ أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلاَ أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلاَ أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَن يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنفُسِهِمْ إِنِّي إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ
32. قَالُواْ يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
33. قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُم بِهِ اللَّهُ إِن شَاء وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ
34. وَلاَ يَنفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدتُّ أَنْ أَنصَحَ لَكُمْ إِن كَانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَن يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
35. أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَاْ بَرِيءٌ مِّمَّا تُجْرِمُونَ
36. وَأُوحِيَ إِلَى نُوحٍ أَنَّهُ لَن يُؤْمِنَ مِن قَوْمِكَ إِلاَّ مَن قَدْ آمَنَ فَلاَ تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُواْ يَفْعَلُونَ
37. وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلاَ تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُواْ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ
38. وَيَصْنَعُ الْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلأٌ مِّن قَوْمِهِ سَخِرُواْ مِنْهُ قَالَ إِن تَسْخَرُواْ مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ
39. فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ
40. حَتَّى إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلاَّ مَن سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلاَّ قَلِيلٌ
41. وَقَالَ ارْكَبُواْ فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ
42. وَهِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَب مَّعَنَا وَلاَ تَكُن مَّعَ الْكَافِرِينَ
43. قَالَ سَآوِي إِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاء قَالَ لاَ عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلاَّ مَن رَّحِمَ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ
44. وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاء أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاء وَقُضِيَ الأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
45. وَنَادَى نُوحٌ رَّبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَأَنتَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ
46. قَالَ يَا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلاَ تَسْأَلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنِّي أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ
47. قَالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلاَّ تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُن مِّنَ الْخَاسِرِينَ
48. قِيلَ يَا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِّنَّا وَبَرَكَاتٍ عَلَيْكَ وَعَلَى أُمَمٍ مِّمَّن مَّعَكَ وَأُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ
49. تِلْكَ مِنْ أَنبَاء الْغَيْبِ نُوحِيهَا إِلَيْكَ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَا أَنتَ وَلاَ قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَذَا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ
50. وَإِلَى عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ مُفْتَرُونَ
51. يَا قَوْمِ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَفَلاَ تَعْقِلُونَ
52. وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاء عَلَيْكُم مِّدْرَارًا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَى قُوَّتِكُمْ وَلاَ تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ
53. قَالُواْ يَا هُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِي آلِهَتِنَا عَن قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ
54. إِن نَّقُولُ إِلاَّ اعْتَرَاكَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُواْ أَنِّي بَرِيءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ
55. مِن دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لاَ تُنظِرُونِ
56. إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُم مَّا مِن دَابَّةٍ إِلاَّ هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ
57. فَإِن تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُم مَّا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلاَ تَضُرُّونَهُ شَيْئًا إِنَّ رَبِّي عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ
58. وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَنَجَّيْنَاهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ
59. وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُواْ بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُواْ أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ
60. وَأُتْبِعُواْ فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلا إِنَّ عَادًا كَفَرُواْ رَبَّهُمْ أَلاَ بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُودٍ

[ttg]

61. وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ الأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُّجِيبٌ
62. قَالُواْ يَا صَالِحُ قَدْ كُنتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَن نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ
63. قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَى بَيِّنَةً مِّن رَّبِّي وَآتَانِي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَن يَنصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ
64. وَيَا قَوْمِ هَذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلاَ تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيبٌ
65. فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُواْ فِي دَارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذَلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ
66. فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحًا وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ
67. وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ
68. كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلاَ إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُواْ رَبَّهُمْ أَلاَ بُعْدًا لِّثَمُودَ
69. وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَى قَالُواْ سَلامًا قَالَ سَلامٌ فَمَا لَبِثَ أَن جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ
70. فَلَمَّا رَأَى أَيْدِيَهُمْ لاَ تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُواْ لاَ تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمِ لُوطٍ
71. وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِن وَرَاء إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ
72. قَالَتْ يَا وَيْلَتَى أَأَلِدُ وَأَنَاْ عَجُوزٌ وَهَذَا بَعْلِي شَيْخًا إِنَّ هَذَا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ
73. قَالُواْ أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَّجِيدٌ
74. فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ
75. إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُّنِيبٌ
76. يَا إِبْرَاهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا إِنَّهُ قَدْ جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ
77. وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالَ هَذَا يَوْمٌ عَصِيبٌ
78. وَجَاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُواْ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ قَالَ يَا قَوْمِ هَؤُلاء بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُواْ اللَّهَ وَلاَ تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ
79. قَالُواْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ
80. قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ
81. قَالُواْ يَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُواْ إِلَيْكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ اللَّيْلِ وَلاَ يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ إِلاَّ امْرَأَتَكَ إِنَّهُ مُصِيبُهَا مَا أَصَابَهُمْ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ
82. فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ مَّنضُودٍ
83. مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ وَمَا هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ
84. وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ وَلاَ تَنقُصُواْ الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ إِنِّيَ أَرَاكُم بِخَيْرٍ وَإِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيطٍ
85. وَيَا قَوْمِ أَوْفُواْ الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ وَلاَ تَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلاَ تَعْثَوْا فِي الأَرْضِ مُفْسِدِينَ
86. بَقِيَّةُ اللَّهِ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ وَمَا أَنَاْ عَلَيْكُم بِحَفِيظٍ
87. قَالُواْ يَا شُعَيْبُ أَصَلاتُكَ تَأْمُرُكَ أَن نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا أَوْ أَن نَّفْعَلَ فِي أَمْوَالِنَا مَا نَشَاء إِنَّكَ لَأَنتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ
88. قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىَ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلاَّ الإِصْلاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلاَّ بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ
89. وَيَا قَوْمِ لاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِي أَن يُصِيبَكُم مِّثْلُ مَا أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَالِحٍ وَمَا قَوْمُ لُوطٍ مِّنكُم بِبَعِيدٍ
90. وَاسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ
91. قَالُواْ يَا شُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًا مِّمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَاكَ فِينَا ضَعِيفًا وَلَوْلاَ رَهْطُكَ لَرَجَمْنَاكَ وَمَا أَنتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍ
92. قَالَ يَا قَوْمِ أَرَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُم مِّنَ اللَّهِ وَاتَّخَذْتُمُوهُ وَرَاءكُمْ ظِهْرِيًّا إِنَّ رَبِّي بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌ
93. وَيَا قَوْمِ اعْمَلُواْ عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌ وَارْتَقِبُواْ إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ
94. وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ
95. كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلاَ بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ
96. وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُّبِينٍ
97. إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُواْ أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ
98. يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ
99. وَأُتْبِعُواْ فِي هَذِهِ لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ
100. ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَائِمٌ وَحَصِيدٌ
101. وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِن ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مِن شَيْءٍ لَّمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ
102. وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ
103. إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ
104. وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلاَّ لأَجَلٍ مَّعْدُودٍ
105. يَوْمَ يَأْتِ لاَ تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ
106. فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُواْ فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ
107. خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاء رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ
108. وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُواْ فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاء رَبُّكَ عَطَاء غَيْرَ مَجْذُوذٍ
109. فَلاَ تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هَؤُلاء مَا يَعْبُدُونَ إِلاَّ كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُم مِّن قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنقُوصٍ
110. وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلاَ كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ
111. وَإِنَّ كُلاًّ لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَالَهُمْ إِنَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
112. فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلاَ تَطْغَوْا إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
113. وَلاَ تَرْكَنُواْ إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاء ثُمَّ لاَ تُنصَرُونَ
114. وَأَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ
115. وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
116. فَلَوْلاَ كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُوْلُواْ بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الأَرْضِ إِلاَّ قَلِيلاً مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مَا أُتْرِفُواْ فِيهِ وَكَانُواْ مُجْرِمِينَ
117. وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ
118. وَلَوْ شَاء رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلاَ يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ
119. إِلاَّ مَن رَّحِمَ رَبُّكَ وَلِذَلِكَ خَلَقَهُمْ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
120. وَكُلاًّ نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنبَاء الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ وَجَاءَكَ فِي هَذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ
121. وَقُل لِّلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ اعْمَلُواْ عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنَّا عَامِلُونَ
122. وَانتَظِرُوا إِنَّا مُنتَظِرُونَ
123. وَلِلَّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ الأَمْرُ كُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

[ttg]

سوره ۱۱ : هود (هُود)

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين

۱ _ ا. ل. ر * اين کتاب آسمانى است که آيات آن تکميل، سپس واضح شده است. اين از جانب حکيم ترين مى آيد، آگاه ترين.

۲ _ اعلام مى کند: "غير از خدا را نپرستيد. من براى شما بعنوان هشدار دهنده و همچنين مژده دهنده اى از جانب او مى آيم.

۳ _ "از پروردگارتان طلب بخشش نماييد، سپس به او توبه کنيد. سپس، او تا زمانى تعيين شده شما را سخاوتمندانه مورد رحمت قرار مى دهد و موهبت خويش را بر کسانى که شايستگى آن را دارند عطا مى کند. اگر شما روى گردانيد، پس من براى شما از عذاب روزى هولناک مى ترسم."

۴ _ بازگشت نهايى شما بسوى خداست و اوست قادر مطلق.

۵ _ حقيقتا ً، آنها افکار درونى خود را پنهان مى کنند، چنانکه گويى که او را از دانستن آن باز مى دارند. در واقع، هنگامى که آنها خود را با لباس هايشان مى پوشانند، او نهان و آشکارشان را مى داند. او به درونى ترين افکار دانا است.

۶ _ هيچ موجودى در زمين نيست که روزى اش از جانب خدا تضمين نشده باشد. و او مسير و سرنوشت نهايى آن را مى داند. همه در پرونده اى شگرف ثبت شده است.

۷ _ اوست که آسمانها و زمين را در شش روز آفريد- و قلمرو (زمينى) او کاملا ً با آب پوشيده شده بود- تا شما را بيازمايد و در بين شما کسانى را که پرهيزگارانه عمل مى کنند مشخص نمايد. با اينحال هنگامى که مى گويى، "شما پس از مرگ برانگيخته خواهيد شد،" کسانى که ايمان ندارند مى گويند، "اين بطور واضح جادوست."

۸ _ و اگر ما عذابى را که دچارش شده اند به تاخير اندازى- زيرا براى اينکه ما آن را براى جماعت خاصى نگاه داشتيم- مى گويند، "چه چيز او را باز مى دارد" در واقع زمانى که آن بر آنها بيايد، هيچ چيز نمى تواند آن را متوقف سازد و تمسخرشان به خودشان باز خواهد گشت تا گرفتارشان کند.

۹ _ هرگاه انسان را با رحمت خود مورد عنايت قرار دهيم، سپس آن را برداريم، او مأيوس و ناسپاس مى شود.

۱۰ _ هر گاه او را پس از مصيبتى که گرفتارش شده بود، مورد عنايت قرار دهيم، مى گويد، "همه بلاها از من دور شده است؛" او به هيجان مى آيد و مغرور مى شود.

۱۱ _ و اما کسانى که صبورانه استقامت مى ورزند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، سزاوار آمرزش و پاداشى سخاوتمندانه هستند.

۱۲ _ ممکن است بخواهى بعضى چيزها را که به تو نازل شده ناديده بگيرى و ممکن است از آن آزرده شوى. همچنين، آنها ممکن است بگويند، "چرا گنجى، يا فرشته اى بر او فرستاده نمى شود" تو فقط هشدار دهنده اى؛ همه چيز تحت کنترل خداست.

۱۳ _ اگر بگويند، "او (قرآن را) جعل کرده است،" به آنها بگو، "پس ده سوره، جعلى مانند اين ها تهيه کنيد و غير از خدا، هر کس را که مى توانيد دعوت نماييد، اگر راست مى گوييد."

۱۴ _ اگر به دعوت شما نتوانند پاسخ دهند، پس بدانيد که اين با علم خدا نازل شده است و اينکه خدايى جز او نيست. پس آيا تسليم خواهيد شد

۱۵ _ کسانى که در پى زندگى دنيوى و ماديات بى ارزش آن هستند، ما پاداش اعمالشان را در همين دنيا بدون کم و کسر خواهيم داد.

۱۶ _ اين آنها هستند که سهم خود را در آخرت از دست دادند و در نتيجه، دوزخ سرنوشت آنهاست. تمام اعمالشان بيهوده است؛ هر عملى که انجام داده اند، باطل شده است.

۱۷ _ و اما کسانى هستند که به مدرک محکمى که از جانب پروردگارشان ارائه شده ايمان مى آورند، مدرکى که بوسيله شاهدى از جانب او گزارش داده شد و قبل از آن هم در کتاب موسى رحمتى بود و بعنوان سابقه ملاک قرار داده شده است. و اما کسانى که در بين گروه هاى مختلف ايمان نمى آورند، دوزخ در انتظار آنهاست. هيچ شکى نداشته باش؛ اين حقيقت است از جانب پروردگار تو، اما اکثر مردم ايمان ندارند.

۱۸ _ کيست پليدتر از آن کسانى که درباره خدا دروغ مى سازند آنها نزد پروردگارشان حاضر مى شوند و شاهدان خواهند گفت، "اين افراد هستند که درباره پروردگارشان دروغ گفتند. ستمکاران به محکوميت خدا گرفتار شده اند."

۱۹ _ آنها از راه خدا جلوگيرى مى کنند و در پى آنند که آن را کج کنند و به آخرت کافر هستند.

۲۰ _ اين افراد هرگز فرار نخواهند کرد و در مقابل خدا هيچ مولا و سرورى براى کمک نخواهند يافت عذاب برايشان دو برابر خواهد بود. آنها در شنيدن کوتاهى کرده اند و آنها در ديدن کوتاهى کرده اند.

۲۱ _ اين افراد هستند که نفس خود را مى بازند و معبودانى که از خود ساخته بودند، آنها را طرد خواهند کرد.

۲۲ _ شکى نيست که آنها در آخرت بدترين بازندگان خواهند بود.

۲۳ _ و اما کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند و خود را وقف پروردگارشان مى کنند، ساکنان بهشت هستند؛ آنها در آنجا هميشه مى مانند.

۲۴ _ مثال اين دو گروه مانند کور و کر است، در مقايسه با بينا و شنوا. آيا آنها يکسان هستند آيا توجه نمى کنيد

۲۵ _ ما نوح را بر مردمش فرستاديم، که مى گفت، "من بعنوان هشدار دهنده اى آشکار نزد شما مى آيم."

۲۶ _ "غير از خدا را پرستش نکنيد. من براى شما از عذاب روزى دردناک مى ترسم."

۲۷ _ پيشوايانى که در ميان مردمش ايمان نياوردند گفتند، "ما مى بينيم که تو جز بشرى مانند ما نيستى و مى بينيم که اولين افرادى که از تو پيروى مى کنند بدترين کسان در ميان ما هستند. ما مى بينيم که شما هيچ برترى بر ما نداريد. در واقع، ما فکر مى کنيم که شما دروغگو هستيد."

۲۸ _ او گفت، "اى مردم من، اگر از جانب پروردگارم مدرکى محکم داشته باشم، چطور اگر او رحمتش را بر من عطا کرده باشد چطور، اگر چه شما نمى توانيد آن را ببينيد آيا ما مى خواهيم شما را مجبور کنيم که به آن ايمان بياوريد

۲۹ _ "اى مردم من، من از شما هيچ پولى نمى خواهم؛ مزد من فقط از جانب خدا مى آيد. من کسانى را که ايمان آوردند طرد نمى کنم؛ آنها پروردگارشان را ملاقات خواهند کرد (و فقط اوست که درباره آنها قضاوت خواهد نمود). من مى بينم که شما مردمى نادان هستيد.

۳۰ _ "اى مردم من، اگر آنها را طرد کنم، چه کسى مى تواند در مقابل خدا از من حمايت کند آيا توجه نمى کنيد

۳۱ _ "من ادعا نمى کنم گه گنج هاى خدا نزد من است، من نه آينده را مى دانم و نه ادعا مى کنم که فرشته هستم. و نه به کسانى که در نظر شما حقير هستند مى گويم که خدا آنها را مورد رحمت قرار نخواهد داد. خدا بهتر مى داند که درونى ترين افکارشان چيست. (اگر چنين مى کردم،) از ستمکار مى بودم."

۳۲ _ آنها گفتند، "اى نوح، تو با ما جر و بحث کرده اى و همينطور به بحث خود ادامه داده اى. ما به مبارزه از تو مى خواهيم تا آن سرنوشت بدى را که ما را از آن مى ترسانى بياورى، اگر راست مى گويى."

۳۳ _ او گفت، "خداست که اگر بخواهد، آن را بر شما مى آورد، سپس شما راه گريزى نداريد.

۳۴_ "حتى اگر من شما را نصيحت کردم، اگر خواست خدا باشد که شما گمراه شويد، نصيحت من فايده اى به حال شما نخواهد داشت، اوست پروردگار شما و شما به سوى او باز خواهيد گشت."

۳۵ _ اگر آنها بگويند، "او اين داستان را از خود ساخته است،" پس بگو، "اگر من آن را از خود ساخته ام، پس جرمش بر گردن من است و من از هر گناهى که شما مرتکب مى شويد مبرا هستم."

۳۶ _ به نوح وحى شد: "از مردم تو ديگر کسى ايمان نمى آورد، غير از کسانى که قبلا ً ايمان آوردند. از اعمالشان غمگين نباش.

۳۷ _ "کشتى را زير نظر ما و با وحى بساز و از طرف کسانى که ستم کرده اند از من درخواست نکن؛ آنها قرار است غرق شوند."

۳۸ _ در حاليکه او کشتى را مى ساخت، هر گاه عده اى از مردمش از کنار او مى گذشتند به او مى خنديدند. او گفت، "شما ممکن است به ما بخنديد، اما ما به شما مى خنديم همانطور که شما مى خنديد.

۳۹ _ "شما مطمئنا ً خواهيد فهميد که چه کسى از عذابى خوار کننده رنج خواهد برد و به مجازات ابدى دچار خواهد شد."

۴۰ _ هنگامى که قضاوت ما فرا رسيد و هوا منقلب شد، گفتيم، "يک جفت از هر نوع بر آن حمل کن، همراه با خانواده خود، بجز کسانى که محکوم شدند. کسانى را که ايمان آورده اند با خود حمل کن،" و فقط عده کمى با او ايمان آوردند.

۴۱ _ او گفت، "بياييد سوار شويد. حرکت کردن و لنگر انداختن آن به نام خدا باشد. پروردگار من عفو کننده است، مهربان ترين."

۴۲ _ همانطور که در ميان موج هايى چون تپه با آنها حرکت مى کرد، نوح پسرش را که جدا شده بود صدا کرد: "اى پسر من، بيا با ما سوار شو؛ با کافران نباش."

۴۳ _ او گفت، "من بر فراز تپه اى پناه خواهم برد، تا من را از آب محافظت کند. "او گفت، "امروز هيچ چيزى نمى تواند هيچ کسى را از قضاوت خدا در امان بدارد؛ فقط کسانى که سزاوار رحمت او هستند (نجات خواهند يافت). امواج آنها را از هم جدا کرد و او در بين کسانى بود که غرق شدند.

۴۴ _ اعلام شد: "اى زمين، آب خود را فرو ببر،" و "اى آسمان، باز ايست." سپس آب فرو نشست؛ قضاوت انجام شد. سرانجام کشتى روى تپه هاى جودى قرار گرفت. سپس اعلام شد: "ستمکاران به هلاکت رسيده اند."

۴۵ _ نوح از پروردگار خود التماس کرد: "پروردگار من، پسر من عضوى از خانواده من است و قول تو حقيقت است. تو حکيم ترين حکيمان هستى."

۴۶ _ او گفت، "اى نوح، او از خانواده تو نيست. اين پرهيزگارانه نيست که تو از من چيزى بخواهى که نمى دانى. من تو را پند مى دهم، مبادا مانند نادانان باشى."

۴۷ _ او گفت، "پروردگارا، من به تو پناه مى برم از اينکه بار ديگر چيزى از تو بخواهم که نمى دانم. اگر من را نبخشى و به من رحم نکنى، من با بازندگان خواهم بود."

۴۸ _ اعلام شد: "اى نوح، پياده شو، با صلح و برکات بر تو و بر ملت هايى که از نسل همراهان تو خواهند بود. و اما ملت هايى ديگرى که از نسل تو هستند، ما به آنها براى مدتى نعمت خواهيم داد، سپس آنها را به عذابى دردناک گرفتار خواهيم کرد.

۴۹ _ اين از اخبار گذشته است که ما به تو وحى مى کنيم. تو درباره آنها هيچ علمى نداشتى- نه تو و نه مردم تو. بنابراين، صبر داشته باش. پيروزى نهايى متعلق به پرهيزگاران است.

۵۰ _ به سوى عاد، برادرشان هود را فرستاديم. او گفت، "اى مردم من، خدا را پرستش کنيد؛ شما خداى ديگرى جز او نداريد. شما اين ها را از خود مى سازيد.

۵۱ _ "اى مردم من، "من از شما هيچ مزدى نمى خواهم. مزد من فقط از جانب آن يکتايى مى آيد که من را پديد آورد. آيا نمى فهميد

۵۲ _ "اى مردم من، "از پروردگارتان طلب بخشش نماييد، سپس به او توبه کنيد. سپس او براى شما از آسمان روزى مى باراند و بر قدرت شما مى افزايد. به ستمکارى باز نگرديد."

۵۳ _ آنها گفتند، "اى هود، تو به ما هيچ مدرکى نشان ندادى و ما بخاطر حرف هاى تو خدايان خود را ترک نمى کنيم. ما هرگز با تو مؤمن نخواهيم شد.

۵۴ _ "ما ايمان داريم که بعضى از خدايان ما تو را نفرين کرده اند." او گفت، "من در مقابل خدا شهادت مى دهم و شما هم شهادت مى دهيد، که من طرد مى کنم معبودانى را که شما قرار داده ايد-

۵۵ _ در کنار او. بنابراين، تصميم نهايى خود را بدون درنگ به من بگوييد.

۵۶ _ "من به خدا اعتماد مى کنم، پروردگار من و پروردگار شما. هيچ موجودى نيست که تحت کنترل او نباشد. پروردگار من در راه راست است.

۵۷ _ اگر رو بگردانيد، من آنچه را که براى آن فرستاده شدم به شما ابلاغ کرده ام. پروردگار من مردم ديگرى را جايگزين شما خواهد کرد؛ شما نمى توانيد کوچکترين ضررى به او برسانيد. پروردگار من همه چيز را تحت کنترل دارد.

۵۸ _ هنگاميکه قضاوت ما فرارسيد، ما هود و کسانى را که با او ايمان آوردند، به رحمت خود نجات داديم. ما آنها را از عذابى هولناک رهانيديم.

۵۹ _ چنين بود عاد- آنها آيات پروردگارشان را ناديده گرفتند، از رسولان او سرپيچى کردند و از راه هر ستمگر سرسختى پيروى نمودند.

۶۰ _ در نتيجه، آنها در اين دنيا و در روز رستاخيز به محکوميت دچار شدند. حقيقتا ً، عاد پروردگارشان را تکذيب کردند. حقيقتا ً، عاد، مردم هود نابود شده اند.

[ttg]

۶۱ _ بسوى ثمود برادرشان صالح را فرستاديم. او گفت، "اى مردم من، خدا را پرستش کنيد؛ شما در کنار او خداى ديگرى نداريد. او شما را از زمين پديد آورد، سپس در آن جاى داد. از او طلب بخشش نماييد، سپس به او توبه کنيد. پروردگار من هميشه نزديک است، اجابت کننده."

۶۲ _ آنها گفتند، "اى صالح، تو قبل از اين در ميان ما محبوب بودى. آيا ما را از پرستش آنچه والدين ما مى پرستند منع مى کني ما درباره هر چه که به ما گفته اى سخت مشکوک هستيم.

۶۳ _ او گفت، "اى مردم من، اگر من از جانب پروردگارم مدرکى محکم داشته و مورد رحمت او قرار گرفته باشم چطور چه کسى در مقابل خدا از من پشتيبانى مى کرد، اگر من از او سرپيچى مى کردم شما فقط مى توانيد به ضرر من اضافه کنيد.

۶۴ _ "اى مردم من، اين شتر خدا مدرکى است براى شما. بگذاريد در زمين خدا بخورد و آسيبى به آن نرسانيد، تا مبادا بزودى دچار عذاب شويد."

۶۵ _ آنها آن را ذبح کردند. سپس او گفت، "فقط سه روز ديگر به زندگى شما باقى است. اين پيش بينى غير قابل اجتناب است."

۶۶ _ هنگامى که قضاوت ما فرا رسيد، ما صالح و کسانى را که با او ايمان آوردند به رحمت خود از خوارى آن روز نجات داديم. پروردگار تو قدرتمند است، قادر متعال.

۶۷ _ کسانى که ستمکار شدند، با مصيبت هلاک شدند، که آنها را در خانه هايشان مرده باقى گذاشت.

۶۸ _ گويى که هرگز در آنجا زندگى نکرده بودند. در واقع، ثمود پروردگارشان را تکذيب کرده اند. ثمود به هلاکت خود گرفتار شده اند.

۶۹ _ هنگاميکه رسولان ما با خبرهاى خوش نزد ابراهيم رفتند، گفتند، "صلح." او گفت، "صلح، "و بزودى گوساله کباب شده اى آورد.

۷۰ _ هنگاميکه ديد آنها به آن دست نزدند، او مشکوک شد و از آنان ترسيد. آنها گفتند، "نترس، ما به سوى مردم لوط فرستاده شده ايم."

۷۱ _ زن او ايستاده بود و هنگاميکه ما مژده اسحاق و بعد از اسحاق، يقوب را داديم، او خنديد.

۷۲ _ او گفت، "واى بر من، چطور مى توانم در اين سن فرزندى داشته باشم و اين هم شوهر من است، يک پيرمرد اين واقعا ً عجيب است!"

۷۳ _ آنها گفتند، "آيا فکر مى کنى اين براى خدا عجيب است خدا رحمت و برکاتش را به شما عطا کرده است، اى ساکنان زيارتگاه. اوست قابل ستايش، قابل تمجيد."

۷۴ _ هنگامى که ترس ابراهيم فرو نشست و به او مژده داده شد، او به طرفدارى از مردم لوط با ما به جر و بحث پرداخت.

۷۵ _ در واقع، ابراهيم دلسوز بود، بسيار مهربان و مطيع.

۷۶ _ "اى ابراهيم، از اين کار خودارى کن. قضاوت پروردگارت صادر شده است، آنها به عذابى اجتناب ناپذير دچار شده اند.

۷۷ _ هنگامى که رسولان ما به سوى لوط رفتند، با آنها بد رفتارى شد و او از حضور آنان شرمنده شد. او گفت، "اين روز سختى است."

۷۸ _ مردمش با شتاب آمدند؛ آنها با اعمال گناه آلود خود خو گرفته بودند. او گفت، "اى مردم من، براى شما پاکيزه تر خواهد بود که در عوض دختران من را بگيريد. به هيبت و حرمت خدا ارج نهيد؛ من را با ميهمانانم خجل نکنيد. آيا هيچ مرد با منطقى در بين شما نيست

۷۹ _ آنها گفتند، "تو خوب مى دانى که ما نيازى به دختران تو نداريم؛ تو دقيقا ً مى دانى که ما چه مى خواهيم."

۸۰ _ او گفت، "اى کاش من به اندازه کافى قوى بودم، يا ياورى نيرومند داشتم!"

۸۱ _ (فرشتگان) گفتند، "اى لوط، ما رسولان پروردگار تو هستيم و اين مردم نمى توانند به تو دست بزنيد. در طى شب با خانواده ات اينجا را ترک کن و نگذار هيچ يک از شما پشت سرش را نگاه کند، بجز زنت؛ او همراه کسانى که محکوم شدند محکم شده است. موعد آنها صبح است. آيا صبح نزديک نيست

۸۲ _ هنگاميکه قضاوت ما فرا رسيد، ما آنجا را زيرورو کرديم و سنگ هاى سخت ويران کننده بر آن بارانديم.

۸۳ _ چنين سنگ هايى بوسيله پروردگارت تعيين شده بود تا به ستمکاران اصابت کند.

۸۴ _ به مدين برادرشان شعيب را فرستاديم. اوگفت، "اى مردم من، خدا را بپرستيد. خداى ديگرى در کنار او نداريد. هنگاميکه اندازه مى گيريد، يا وزن مى کنيد تقلب نکنيد. مى بينيم که شما مرفع هستيد و مى ترسم از آن روزى که عذاب شما را احاطه کند.

۸۵ _ "اى مردم من، شما بايد اندازه کامل و وزن کامل را منصفانه بدهيد. حق مردم را نخوريد و در زمين فساد نکنيد.

۸۶ _ "هر چه خدا براى شما فراهم مى کند هر چقدر هم که کم باشد، براى شما بسيار بهتر است، اگر واقعا ً مؤمن هستيد. من محافظ شما نيستم."

۸۷ _ آنها گفتند، "اى شعيب، آيا دين تو به تو امر مى کند که ما بايد دين والدين خود را ترک کنيم، يا هر طورى که تصميم بگيريم کاسبى نکنيم مطمئنا ً تو در دلسوزى و حکمت مشهورى."

۸۸ _ او گفت، "اى مردم من، اگر من از جانب پروردگارم مدرکى محکم داشته باشم چطور؛ اگر او رحمت بسيارى بر من عطا کرده باشد چطور من نمى خواهم مرتکب عملى شوم که شما را از آن منع مى کنم. من فقط مى خواهم تا جاييکه مى توانم اشتباهات را اصلاح کنم. هدايت من کاملا ً به خدا بستگى دارد؛ من به او توکل کرده ام. من کاملا ً به او تسليم شده ام.

۸۹ _ "و اى مردم من، نگذاريد مخالفت شما با من باعث شود به همان مصيبت هايى که به مردم نوح، يا مردم هود، يا مردم صالح وارد آمد گرفتار شويد؛ و مردم لوط از شما چندان دور نيست.

۹۰ _ "از پروردگارتان طلب بخشش نماييد. سپس به او توبه کنيد. پروردگار من مهربان ترين است، با محبت."

۹۱ _ آنها گفتند، "اى شعيب، ما بسيارى از چيزهايى را که به ما مى گويى نمى فهميم و مى بينيم که تو در ميان ما قدرتى ندارى. اگر بخاطر قبيله تو نبود، تو را سنگسار کرده بوديم. تو براى ما هيچ ارزشى ندارى."

۹۲ _ او گفت، "اى مردم من، آيا قبيله من بيشتر از خدا احترام دارد به همين دليل به او توجه نکرده ايد پروردگار من هر کارى که مى کنيد کاملا ً آگاه است.

۹۳ _ "اى مردم من، هر کارى که مى خواهيد بکنيد و من هم، چنين خواهم کرد. شما مسلما ً خواهيد فهميد که کداميک از ما به عذابى خوار کننده دچار خواهد شد؛ شما خواهيد فهميد که چه کسى دروغگوست. فقط در انتظار بنشينيد و من هم با شما در انتظار خواهم نشست."

۹۴ _ هنگاميکه قضاوت ما فرا رسيد، شعيب و کسانى را که با او ايمان آوردند به رحمت خود نجات داديم. و اما ستمکاران به مصيبتى گرفتار شدند که آنها را مرده در خانه هايشان باقى گذاشت.

۹۵ _ چنان بود که گويى هرگز وجود نداشتند. اينچنين، مدين نابود شد، درست همانگونه که ثمود قبل از آن نابود شد.

۹۶ _ ما موسى را با نشانه هايمان و اختياراتى آشکار فرستاديم.

۹۷ _ نزد فرعون و درباريانش. اما آنها از دستورات فرعون پيروى کردند و دستورات فرعون حکيمانه نبود.

۹۸ _ او در روز رستاخيز، مردم خود را مستقيما ً به دوزخ راهنمايى خواهد کرد؛ چه مکان بدى براى زندگى.

۹۹ _ آنها در اين دنيا و هم در روز رستاخيز به محکوميت دچار شده اند؛ چه راه بدى براى پيروى!

۱۰۰_ اين از اخبار جوامع گذشته است که براى تو بازگو مى کنيم. بعضى هنوز بر قرار هستند و بعضى ناپديد شده اند.

۱۰۱_ ما هرگز به آنها ستم نکرديم؛ آنها به نفس خودشان ستم کردند. هنگاميکه قضاوت پروردگارت فرا رسيد، خدايانشان که در کنار خدا مى خواندند، نتوانستند کوچکترين کمکى به آنها بکنند. در واقع، آنها فقط نابودى خود را تضمين کرده اند.

۱۰۲_ چنين بود مجازاتى که توسط پروردگارت اجرا شد هنگامى که جامعه ها ستمکار شدند. حقيقتا ً، مجازات او دردناک است، ويران کننده.

۱۰۳_ اين بايد درس عبرتى باشد براى کسانى که از عذاب آخرت مى ترسند. آن روزى است که تمام مردم احضار خواهند شد- روزى که مشهود باشد.

۱۰۴_ ما زمان معينى را براى انجام آن در نظر گرفته ايم.

۱۰۵_ روزى که آن فرا رسد، هيچ نفسى کلمه اى اداء نخواهد کرد، جز بر طبق خواسته او. بعضى ها بدبخت خواهند بود و بعضى ها خوشبخت خواهند بود.

۱۰۶_ و اما کسانيکه بدبخت هستند، در دوزخ خواهند بود، جاييکه در آن آه و ناله سر کنند.

۱۰۷_ آنها در آنجا تا ابد مى مانند، تا زمانى که آسمانها و زمين، به خواست پروردگارت باقى است، پروردگارت آنچه بخواهد انجام مى دهد.

۱۰۸_ و اما کسانيکه خوشبخت هستند، در بهشت خواهند بود. آنها در آنجا جاودان مى مانند، تا زمانى که آسمانها و زمين، به خواست پروردگارت باقى است- پاداشى جاودانه.

۱۰۹_ در مورد آنچه اين مردم پرستش مى کنند هيچ شکى نداشته باش؛ آنها دقيقا ً آنچه را که والدين شان مى پرستند پرستش مى کنند. ما سهم آنها را کامل خواهيم داد، بدون کم و کسر.

۱۱۰_ ما به موسى کتاب آسمانى را داده ايم، اما در آن اختلاف شد و اگر بخاطر کلمه اى که توسط پروردگارت از قبل تعيين شده بود، نبود، فورا ً قضاوت شده بودند. آنها کاملا ً درباره اين شک دارند و مظنون هستند.

۱۱۱_ مطمئنا ً پروردگارت سزاى اعمال هر کس را خواهد داد. او از هر چه که انجام مى دهند کاملا ً آگاه است.

۱۱۲_ بنابراين، همراه با کسانى که با تو توبه کردند، راهى را ادامه بده که به تو امر شده که پيروى کنى و از حد خارج نشويد. او از هر چه که انجام مى دهيد آگاه است.

۱۱۳_ بطرف کسانى که از حد خارج شده اند گرايش پيدا نکنيد، تا مبادا دچار دوزخ شويد و هيچ ياورى که در مقابل خدا به شما کمک کند نيابيد، سپس بازنده شويد.

۱۱۴_ در دو انتهاى روز و در طى شب دعاى ارتباطى( نماز) را بجا آور. اعمال پرهيزگارانه کارهاى پليد را پاک مى کند. اين تذکرى است براى آنانکه توجه مى کنند.

۱۱۵_ صبورانه ثابت قدم باش، زيرا خدا پرهيزگاران را از پاداش محروم نمى کند.

۱۱۶_ اگر فقط عده اى از نسل هاى گذشته به اندازه کافى فهم داشتند تا از پليدى منع کنند! فقط تعداد کمى از آنها سزاوار نجات ما شدند. و اما ستمکاران با تجملات دنيوى خود سرگرم شدند؛ آنها گناهکار بودند.

۱۱۷_ پروردگارت هرگز به ناحق، جامعه اى را که مردمش پرهيزگارند نابود نمى کند.

۱۱۸_ اگر پروردگارت مى خواست، همه مردم يک جماعت (مؤمن) مى شدند. اما ր¢نها هميشه (با حقيقت) اختلاف خواهند داشت.

۱۱۹_ فقط کسانى که از رحمت پروردگارت برخوردار شدند (با حقيقت اختلاف نخواهند داشت). به اين دليل است که او آنها را خلق کرد. قضاوت پروردگارت از قبل صادر شده است: "من دوزخ را از جن ها و انسان ها پر خواهم کرد، همه با هم."

۱۲۰_ ما به اندازه کافى تاريخچه رسولان را براى تو بازگو مى کنيم تا قلب تو را محکم کنيم. حقيقت براى تو در اين آمده است، همينطور پند و تذکرى براى مؤمنان.

۱۲۱_ به کسانى که ايمان ندارند بگو، "هر کارى که مى توانيد بکنيد، ما هم همينطور.

۱۲۲_ "سپس منتظر باشيد؛ ما هم منتظر خواهيم بود."

۱۲۳_ آينده آسمانها و زمين متعلق به خداست و تمام امور تحت کنترل اوست. او را بپرست و به او اعتماد کن. پروردگارت هرگز از هر چه که مى کنيد غافل نيست.

[ttg]

Sura - 11 Hood

[11:0] In the name of God, Most Gracious, Most Merciful
The Quran: Messenger of God
<A name=1>[11:1] A.L.R. This is a scripture whose verses have been perfected, then elucidated. It comes from a Most Wise, Most Cognizant.
<A name=2>[11:2] Proclaiming: "You shall not worship except GOD. I come to you from Him as a warner, as well as a bearer of good news.
<A name=3>[11:3] "You shall seek your Lord's forgiveness, then repent to Him. He will then bless you generously for a predetermined period, and bestow His grace upon those who deserve it. If you turn away, then I fear for you the retribution of an awesome day."
<A name=4>[11:4] To GOD is your ultimate return, and He is Omnipotent.

<A name=5>[11:5] Indeed, they hide their innermost thoughts, as if to keep Him from knowing them. In fact, as they cover themselves with their clothes, He knows all their secrets and declarations. He knows the innermost thoughts.

__________________________________________________ __________________

*11:1 Our generation is fortunate to witness two awesome phenomena in the Quran: (1) an extraordinary mathematical code (Appendix <A href="http://www.submission.org/math-ap1.html">1), and (2) a literary miracle of incredible dimensions. If humans attempt to write a mathematically structured work, the numerical manipulations will adversely affect the literary quality. The Quran sets the standard for literary excellence.
1336 81605


Provisions Guaranteed

[11:6] There is not a creature on earth whose provision is not guaranteed by GOD. And He knows its course and its final destiny. All are recorded in a profound record.
<A name=7>[11:7] He is the One who created the heavens and the earth in six days - and His (earthly) domain was completely covered with water - in order to test you, to distinguish those among you who work righteousness. Yet, when you say, "You will be resurrected after death," those who disbelieve would say, "This is clearly witchcraft."
<A name=8>[11:8] And if we delay the retribution they have incurred - for we reserve it for a specific community - they say, "What is keeping Him?" In fact, once it comes to them, nothing can stop it, and their mocking will come back to haunt them.
<A name=9>[11:9] Whenever we bless the human being with mercy from us, then remove it, he turns despondent, unappreciative.
<A name=10>[11:10] Whenever we bless him, after adversity had afflicted him, he says, "All adversity has gone away from me;" he becomes excited, proud.
<A name=11>[11:11] As for those who steadfastly persevere, and lead a righteous life, they deserve forgiveness and a generous recompense.
God's Revelation is Heavy

<A name=12>[11:12] You may wish to disregard some of that which is revealed to you, and you may be annoyed by it. Also, they may say, "How come no treasure comes down to him, or an angel?" You are only a warner; GOD controls all things.

__________________________________________________ ___________________

*11:7 The six days are simply a yardstick providing us with a lot of information. Thus, we learn that the vast lifeless physical universe was created in two days, while the tiny mote called "Earth" was created in four days (<A href="http://www.submission.org/efarsi/quran/sura41.html#10">41:10-12). The provision of food, water,
and oxygen for the earth's inhabitants had to be precisely calculated and arranged.
**11:7 The earth was initially covered with water. Subsequently, the land mass emerged, and the continents drifted apart.
1338 81623


The Quran: Impossible to Imitate

[11:13] If they say, "He fabricated (the Quran)," tell them, "Then produce ten suras like these, fabricated, and invite whomever you can, other than GOD, if you are truthful."
<A name=14>[11:14] If they fail to meet your challenge, then know that this is revealed with GOD's knowledge, and that there is no god except He. Will you then submit?
<A name=15>[11:15] Those who pursue this worldly life and its material vanities, we will pay them for their works in this life, without the least reduction.
<A name=16>[11:16] It is they who gave up their share in the Hereafter, and, consequently, Hell is their lot. All their works are in vain; everything they have done is nullified.
The Quran's Mathematical Code
<A name=17>[11:17] As for those who are given solid proof from their Lord, reported by a witness from Him, and before it, the book of Moses has set a precedent and a mercy, they will surely believe. As for those who disbelieve among the various groups, Hell is awaiting them. Do not harbor any doubt; this is the truth from your Lord, but most people disbelieve.
<A name=18>[11:18] Who are more evil than those who fabricate lies about GOD? They will be presented before their Lord, and the witnesses will say, "These are the ones who lied about their Lord. GOD's condemnation has befallen the transgressors."

<A name=19>[11:19] They repel from the way of GOD and seek to make it crooked, and they are disbelievers in the Hereafter.

__________________________________________________ ___________________

*11:13 The Quran's mathematical miracle is inimitable (See Appendix <A href="http://www.submission.org/math-ap1.html">1).
*11:17 The Quran's 19-based mathematical code is a built-in proof of divine authorship. It is noteworthy that the word "Bayyinah" (proof) is mentioned in the Quran 19 times.
**11:17 As it turns out, Moses' book was also mathematically composed, with "19" as the common denominator. See Footnote به منظور مشاهده لینک ها در سایت ثبت نام کنید. and Appendix به منظور مشاهده لینک ها در سایت ثبت نام کنید..
1343 81687



The Disbelievers

[11:20] These will never escape, nor will they find any lords or masters to help them against GOD. Retribution will be doubled for them. They have failed to hear, and they have failed to see.
<A name=21>[11:21] These are the ones who lose their souls, and the idols they had fabricated will disown them.
<A name=22>[11:22] There is no doubt that, in the Hereafter, they will be the worst losers.
The Believers
<A name=23>[11:23] As for those who believe and lead a righteous life, and devote themselves to their Lord, they are the dwellers of Paradise; they abide therein forever.
<A name=24>[11:24] The example of these two groups is like the blind and deaf, compared to the seer and hearer. Are they equal? Would you not take heed?
<A name=25>[11:25] We sent Noah to his people, saying, "I come to you as a clear warner.
Noah
<A name=26>[11:26] "You shall not worship except GOD. I fear for you the retribution of a painful day."
<A name=27>[11:27] The leaders who disbelieved among his people said, "We see that you are no more than a human being like us, and we see that the first people to follow you are the worst among us. We see that you do not possess any advantage over us. Indeed, we think you are liars."

<A name=28>[11:28] He said, "O my people, what if I have a solid proof from my Lord? What if He has blessed me out of His mercy, though you cannot see it? Are we going to force you to believe therein?

__________________________________________________ __________________

1345 81733


<A name=29>[11:29] "O my people, I do not ask you for any money; my wage comes only from GOD. I am not dismissing those who believed; they will meet their Lord (and He alone will judge them). I see that you are ignorant people.
<A name=30>[11:30] "O my people, who can support me against GOD, if I dismiss them? Would you not take heed?
All Power Belongs to God
<A name=31>[11:31] "I do not claim that I possess the treasures of GOD, nor do I know the future, nor do I claim to be an angel. Nor do I say to those despised by your eyes that GOD will not bestow any blessings upon them. GOD knows best what is in their innermost thoughts. (If I did this,) I would be a transgressor."
<A name=32>[11:32] They said, "O Noah, you have argued with us, and kept on arguing. We challenge you to bring the doom you threaten us with, if you are truthful."
<A name=33>[11:33] He said, "GOD is the One who brings it to you, if He so wills, then you cannot escape.
<A name=34>[11:34] "Even if I advised you, my advice cannot benefit you if it is GOD's will to send you astray. He is your Lord, and to Him you will be returned."
<A name=35>[11:35] If they say, "He made up this story," then say, "If I made it up, then I am responsible for my crime, and I am innocent of any crime you commit."
<A name=36>[11:36] Noah was inspired: "No more of your people are going to believe, beyond those who already believe. Do not be saddened by their actions.

<A name=37>[11:37] "Build the ark under our watchful eyes, and with our inspiration, and do not implore Me on behalf of those who have transgressed; they are destined to drown."

__________________________________________________ ___________________

1352 81890



He Who Laughs Last Laughs Best

<A name=38>[11:38] While he was building the ark, whenever some of his people passed by him they laughed at him. He said, "You may be laughing at us, but we are laughing at you, just as you are laughing.
<A name=39>[11:39] "You will surely find out who will suffer a shameful retribution, and incur an everlasting punishment."
<A name=40>[11:40] When our judgment came, and the atmosphere boiled over, we said, "Carry on it a pair of each kind, together with your family, except those who are condemned. Carry with you those who have believed," and only a few have believed with him.
<A name=41>[11:41] He said, "Come on board. In the name of GOD shall be its sailing, and its mooring. My Lord is Forgiver, Most Merciful."
<A name=42>[11:42] As it sailed with them in waves like hills, Noah called his son, who was isolated: "O my son, come ride with us; do not be with the disbelievers."
<A name=43>[11:43] He said, "I will take refuge on top of a hill, to protect me from the water." He said, "Nothing can protect anyone today from GOD's judgment; only those worthy of His mercy (will be saved)." The waves separated them, and he was among those who drowned.
Where Did the Ark Land
<A name=44>[11:44] It was proclaimed: "O earth, swallow your water," and "O sky, cease." The water then subsided; the judgment was fulfilled. The ark finally rested on the hills of Judea. It was then proclaimed: "The transgressors have perished."

<A name=45>[11:45] Noah implored his Lord: "My Lord, my son is a member of my family, and Your promise is the truth. You are the wisest of the wise."

__________________________________________________ ___________________

*11:40 & 44 This is God's proven truth: Noah's ark was made of logs, tied together with primitive ropes (<A href="http://www.submission.org/efarsi/quran/sura54.html#13">54:13). Contrary to common belief, the flood was limited to the area around today's Dead Sea, and the animals were only Noah's livestock; not every animal that lived on earth.
1354 81974



The Myth of Intercession*

[11:46] He said, "O Noah, he is not of your family. It is unrighteous to ask Me for something you do not know. I enlighten you, lest you be like the ignorant."
<A name=47>[11:47] He said, "My Lord, I seek refuge in You, lest I implore You again for something I do not know. Unless You forgive me, and have mercy on me, I will be with the losers."
<A name=48>[11:48] It was proclaimed: "O Noah, disembark, with peace and blessings upon you, and upon nations who will descend from your companions. As for the other nations descending from you, we will bless them for awhile, then commit them to painful retribution."
<A name=49>[11:49] This is news from the past that we reveal to you. You had no knowledge about them - neither you, nor your people - before this. Therefore, be patient. The ultimate victory belongs to the righteous.
Hood: One and the Same Message
<A name=50>[11:50] To `Aad we sent their brother Hood. He said, "O my people, worship GOD; you have no other god besides Him. You are inventing.
<A name=51>[11:51] O my people, I do not ask you for any wage. My wage comes only from the One who initiated me. Do you not understand?
<A name=52>[11:52] "O my people, seek forgiveness from your Lord, then repent to Him. He will then shower you with provisions from the sky, and augment your strength. Do not turn back into transgressors."

<A name=53>[11:53] They said, "O Hood, you did not show us any proof, and we are not abandoning our gods on account of what you say. We will never be believers with you.

__________________________________________________ ___________________

*11:46 Intercession is Satan's most effective bait to entice people into idol worship. However, Abraham could not help his father, nor could Noah help his son, nor could Muhammad help his own relatives (<A href="http://www.submission.org/efarsi/quran/sura2.html#254">2:254, به منظور مشاهده لینک ها در سایت ثبت نام کنید. & 114).
1355 82024



[11:54] "We believe that some of our gods have afflicted you with a curse." He said, "I bear witness before GOD, and you bear witness as well, that I disown the idols you have set up -
<A name=55>[11:55] "beside Him. So, give me your collective decision, without delay.
<A name=56>[11:56] "I have put my trust in GOD, my Lord and your Lord. There is not a creature that He does not control. My Lord is on the right path.
<A name=57>[11:57] "If you turn away, I have delivered to you what I was sent with. My Lord will substitute other people in your place; you cannot harm Him in the least. My Lord is in control of all things."
<A name=58>[11:58] When our judgment came, we saved Hood and those who believed with him, by mercy from us. We saved them from a terrible retribution.

<A name=59>[11:59] Such was `Aad - they disregarded the revelations of their Lord, disobeyed His messengers, and followed the ways of every stubborn tyrant.

<A name=60>[11:60] Consequently, they incurred condemnation in this world, and on the Day of Resurrection. Indeed, `Aad rejected their Lord. Indeed, `Aad, the people of Hood, have perished.